Het Calvinisme - pagina 172

HET CALVINISME EN DE KUNST.

164

hoog van beduidenis

minder

niet

dikke

octavo-deelen

is,

Douen

gelijk

twee

in zijn

ons dit voor nu tien jaar verklaard heeft.

^)

Muziek en schilderkunst loopen hier evenwijdig. kerkelijk-aristocratische

periode

alleen

Gelijk

hooge en

het

in

de

heilige de

meesters van het penseel boeide, zoo heerschte op muzikaal gebied

de zeker diepe, maar eentonige cantus plmms of plain chant van Gregorius,

door

en

rythmus verzaakte,

den

die

kenner getuigde, aan

weg stond

ontwikkeling van de toonkunst

alle

Laag beneden

*).

volkskringen een bezieling

zijn

de harmonie niet kende,

aanvankelijk conservatief karakter, naar een kunst-

zijn

vrijer

in

den

die plechtige toonkunst sloop in de

zang rond, die vaak aan den Venusdienst en

ontleende,

met name op het dusgenaamde

tot ergernis der betere kerkvorsten,

,,ezelsfeest" tot

binnen de kerkwanden

doordrong, en aanleiding gaf tot die stuitende tooneelen, waaraan

van Trente paal en perk heeft gesteld

eerst het Concilie

3).

De kerk

mocht de golven der tonen doen ruischen, wat het volk musi-

alleen

ceerde werd beneden de waardigheid der kunst gerekend, en zelfs

moest het volk de muziek wel aanhooren, maar

het bedehuis

in

zelf

meezingen mocht het

niet.

Zoo

bleef de muziek als kunst een

zelfstandige positie derven. Alleen voor zooverre ze de kerk dienen wilde,

kon ze

verhief

zich

kunst bloeien.

als

niet

Wat

ze op eigen erf wagen dorst,

terrein des levens het Protestantisme in het

maakte,

zoo

ling

^)

^)

Calvinistisch

o. Douen, Clément Marot

Le

forme de

Conc.

de

gamme, p. V.

et

Deux volumes

en grand

Ia

perpétuelle

conservation

d'un système de tonalilé, ou de

du progrès dans

est rimpossibilité

VzxX..

1562.

impurum

Ab

ecclesiis vero

sive

actiones,

vana atque adeo profana, colloquia deambulationes,

domus Dei

Ia

Biographies des mttsiciens.

LV. Trente 22e Sessio, Sept.

organo,

ut

toch de die het

Fsaulier Huguenot.

Ie

zijn

Psalmgezang geweest,

de 713 pages. Paris k 1'imprimerie nationale. 1888/9.

résultat la

Introduction 3)

het

Het

dank verschuldigd.

Calvinisme

van

et

gemeen, maar conse-

van den weg tot haar geheele moderne ontwikke-

aan het

Octavo de 738

nu op elk

ook de toonkunst voor haar vrijmaking en voor

is

ontsluiting

toonzetters

gelijk

het Calvinisme, aan de voogdij der kerk een einde

quent alleen

de

En

boven populair gebruik.

cantu lascivum,

vere

domus

aut

quid

miscetur,

musicas eas ubi, sive item seculares omnes

strepitus, clamores, arceant,

orationis esse videatur et dici possit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen