Het Calvinisme - pagina 60

HËT CALVINISME EN DE RELIGIE.

52

God in

zijn

inzet in

Alzoo

het door.

zet

of nu al de zonde dit hoog bestel verstore,

En

priester en profeet.

lief

heeft Hij de wereld, dat Hij haar

eengeboren Zoon zichzelf hergeeft, en ons geslacht weer Allerlei takken en bladeren van den het eeuwige leven.

stam van ons menschelijk geslacht mogen voor altoos zijn afgevallen, wortel in die stam zelf wordt gered, en bloeit op zijn nieuwen Christus volheerlijk op.

redt niet enkele eenlingen,

De wedergeboorte

die straks als een aggregaat

worden saamgevoegd, maar behoudt het

van ons geslacht. Het herboren menschelijk leven vormt daarom één aüfia, i) één organisch geheel, waarvan Christus het Hoofd is, en waarvan de ufiio mystica cum C/insto 2) de saam-

organisme

zelf

de parousie breekt dat nieuwe orgaheel de schepping uit nu schuilt het nog geestelijk, en aarde slechts zijn silhouet doen doorschemeren. Dit

houdende band nisme

kan

in

op

Eens

is.

in

;

den hemel nederdalen, maar nu is het nog in het onzichtbare teruggetrokken. Het Daarboven is het altaar wezenlijk heiligdom is nu daarboven. ^nieuwe

Jeruzalem

en

Verzoening

der

zal eens

*.

het

van God

reukaltaar

uit

gebeden.

der

Daarboven

is

Christus als de eenige Hoogepriester die het altaar in het heilig-

dom

bedient. geestelijk In de Middeleeuwen nu had de kerk dit haar hemelsch

Ze was in haar wezen wereldsch geworden. Het heiligdom was weer op aarde, het altaar weer van steen geworden, een priesterlijke hiërarchie had zich voor

wezen steeds meer

uit het

oog

verloren.

wel een de bediening van dat altaar gevormd, en toen moest ze offer offerande op aarde begeeren, en vond die in het onbloedige

En

van de Mis. niet

om

is

het Calvinisme in verzet gekomen,

priesterschap en het altaar en het offer in beginsel

het

want het priesterschap

bestrijden,

te

daartegen nu

is

onvergankelijk, en wie

buiten het offer der verzoening, maar om geloovigen op deze wereldsche kramerij weg te rapen, en de naar boven, roepen, dat ze hun oogen mochten opheffen

zonde kent, al

te

naar het

kan

heiligdom, waar Christus het outer bedient. sacerdotium, maar tegen het sacerdotalisme ging de

wezenlijke

Niet tegen het

i)

niet

Lichaam,

2)

De

mystieke gemeenschap met Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen