Als gij in uw huis zit - pagina 58

46 toejubelt, terwijl het stadsvolk

roept

om

van Jeruzalem, door de priesters opgezet,

Jezus' bloed.

Het platteland,

zeggen zouden, heeft Jezus aangehangen, Jezus gedood.

gelijk wij

in Jeruzalem heeft

men

Die sombere schaduw nu is op het stadsleven blijven rusten tot op onzen tijd, en zelfs kan men zeggen, dat die schaduw in onze dagen eerst recht donker is geworden. Steden als Parijs en Londen bevatten in zich de meest menschelijke ellende en de verregaandste menschelijke boosheid. Het tafereel nog onlangs door Generaal Booth daaromtrent opgehangen in zijn Darkest London, is metterdaad afschrikwekkend. En al moet dankbaar erkend, dat het zóó ver in onze kleinere steden nog niet gekomen is, toch zou men een vreemdeling in eigen toestanden moeten zijn, indien men geen oog had voor het diepgaand verschil, dat ook ten onzent én uit godsdienstig én uit zedelijk oogpunt tusschen het stadsleven en het landleven bestaat.

We

zijn daarom niet blind voor de velerlei zonden, die ook het landleven ontsieren; ook stemmen we toe, dat het vaak alleen het ontbreken van de verzoeking is, die op het platteland een stiller, rustiger leven doet bloeien; maar in schier alle landen geldt het toch als regel, dat het overgeleverd geloof nog het meest onder onze landlieden stand hield, en dat het stille, huislijk leven er nog al zijn kracht pleegt te ontwikkelen. Reeds de gestadige aanraking met de natuur, en de meer geregelde wijze van leven, die elk verblijf ten platten lande met zich brengt, werkt verfrisschend en daardoor zuiverend. Men ziet het dan ook, hoe de stedehngen er telkens naar snakken, om naar buiten te komen. Het gejaagde zenuwleven komt daar tot kalmte, de gezondheid sterkt er aan; en naar den regel, dat de gezondheid van het lichaam ook de gezondheid van het zielsleven bevordert, keeren ze straks, naar ziel en lichaam gesterkt, binnen hun stadspoort terug. De winter schrikt door zijn guurheid af; lente en zomer zijn de jaargetijden, waarin we eerst ten volle ons leven genieten, en in verband hiermede zoekt men in den winter de steden op, en trekt in den zomer, als men kan, naar buiten.

Toch mag daarom geminacht. Al is het eerst

in

toch,

dat

het

stadsleven

niet

als

zondig

in

zich zelf

het denkbeeld, om een stad te bouwen, het niet, dat de toekomstige heerlijkheid

Kaïn opkwam, vergeet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen