Als gij in uw huis zit - pagina 138

126 „In de ruimte" te willen omwandelen naar den lust zijns harten, aldus is de zondige trek, die bij het ontwakend en opwakend leven zich vanzelf in onzen menschelijken aard vertoont. Niet in huis, maar op straat. Niet onder ouderlijk toezicht, maar vrij man in de wereld. Niet gebonden aan de ordinantiën en usantiën des levens, maar spelen met het leven naar eigen zin en gril. Zoo en niet anders is de trek, die in het hart van elk jongeling, als hij

den

man

nabij komt, opwaakt.

De schaapskooi

uit,

van de kudde

af,

de ruimte

in,

begint

met de

dorst van elks hart te zijn.

Hoe

meer

in de ruimte, hoe vrijer en ongebondener, des te gedes te hooger onder zijns gelijken geëerd. En nu gelukt dit niet aan allen. Er zijn er, wie de nood des levens en de harde dagtaak, of ook een zwak gestel, uit die luchtledige, gevaarlijke ruimte terughoudt. Maar er waren er ook, die hun opzet doordreven, die de ruimte ongedeerd en ongehinderd intogen, en die er in roemden, dat ze ten slotte zoo vrij waren als het vischje in het water of als de vogel in de lucht. En wat is er nu, als ge van achter de rekening opmaakt, van al deze jongelingen, of ook jongedochters, in de ruimte terecht gekomen? o, Gewisselijk, enkele sterke, krachtige naturen hebben op het vlakke veld den wolf van zich afgehouden. Er zijn er ook, die God in zijn genade op het vlakke veld aangreep, en naar zijn schaapskooi terugleidde. Maar ook, wie telt ze, de omgekomenen en voor altoos verlorenen, die hun omzwerven in de ruimte, met verlies van eer en deugd, van

lukkiger,

de vaag hunner kracht, en van hun toekomst hebben geboet?

Toch wane ruimte af Veeleer vervolgen

te

niemand,

zwerven,

blijft,

tot

zij

aan

dat

afsterft

de

booze

trek,

om

als het

lam

in

de

met de jongelingsjaren.

het ook in gewijzigden vorm, die booze trek ons onzen dood toe en telkens stuit ge, zelfs onder ;

Gods beste kinderen, op eigenwillige naturen, die het geestelijk afzwerven liefhebben, en wanen het beter te zullen hebben, als ze aan de tucht van Gods majesteit zich onttrekken. Schijnbaar geestelijk leven ze dan op eigen hand. Ze hebben zoo hun eigen zedenleer, die nu eens op een wettisch punt zich vastzet, en dan weer door de breede mazen o, zooveel doorlaat. Ze dolen dan af op allerlei paden van excentrieke dwaalleer of van hoog geestelijke dweperij. Geen band van het verleden, geen band van kerk of belijdenis heeft

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen