Amendement-Kuyper op de Ongevallenwet - pagina 47

41

werp met één enkel

artikel

kunnen worden ingelascht".

^)

Slechts

ééne vraag, § 58 der Oostenrijksclie wet laat alle nadere regeling aan den Minister van Binnenlandsche Zaken over, met de bevoegdheid, om zich daarbij „die clurch besonderen VerMltnissen begründeten AbwekliiuKjen'^ van de wet te veroorloven. Acht de Regeering het geven van zulk eene delegatie van macht, om in het onbepaalde tegen de wet zelve in te gaan, met de beginselen van ons Staatsrecht vereenigbaar ? § 3. In Kamerverslag (bladz. 3) en Regeeringsnota (bladz. 4) wordt tegen het voorgestelde amendement als hoofdbedenking ingebracht, dat het een privilege schept voor de oeconomisch sterkere industrieelen, en dit aan de oeconomisch zwakkeren onthoudt. Uit de bijvoeging van sommige leden der Kamer, dat zij een voorstel van zulk eene strekking „van dezen voorsteller niet hadden verwacht", blijkt hoe deze bedenking voortvloeit uit de averechtsche opvatting van de bedoeling van het amendement, waarop ondergeteekende zich veroorloofde in § 1 van deze Nota de aandacht te vestigen. Had hij zich de vraag ter oplossing gesteld, of de zware geldelijke lasten, die dit ontwerp aan de nyverheid wil opleggen, niet voor een gedeelte der industrieelen verlicht kon worden, zoo zouden voor deze gedeeltelijke ontlasting uit den aard der zaak de zwakkeren en niet de sterkeren onder hen in aanmerking zijn gekomen. Doch dan zou hetgeen men aan de kleinere industrie ww*?(Zer liet betalen (daar immers het recht ook van hunne werklieden onverkort moet blijven) niet anders dan uit de Rijkskas kunnen worden aangevuld; een uitweg die door de Regeering op de meest

wijze is afgesneden. Geheel anders daarentegen kwam de zaak te staan, nu ondergeteekende uitging van den toeleg, om, zoover mogelijk, ook in dit centralistisch ontwerp het particulier initiatief tot zijn recht te doen komen. Hiertoe immers kon alleen op zulke industrieelen het oog worden gevestigd, wier onderneming de mogelijkheid voor het nemen van zulk initiatief, in weerwil van de zeer bezwarende bepalingen van het ontwerp, aanbood. Die mogelijkheid nu bestaat bij de kleinere industrieelen niet. De organisatie van kleine ondernemingen kan niet anders dan een weinig ontwikkelde zijn; en alleen bij grootere ondernemingen groeit die breedere organisatie uit, die in eigen boezem voor de verzekering van de werklieden bij ziekte, bij ongeval en ter zake van pensioen zorg kan dragen. Aan kleinere ondernemingen, die buiten staat zijn, zulk eene breedere organisatie in eigen boezem te ontwikkelen, ware vrijer initiatief alleen daardoor te waarborgen geweest, dat men haar toestond hare werklieden bij particuliere maatschappijen te verzekeren; een denkbeeld waartegen de Regeering zich verzette, en dat ook in de Kamer slechts bij zeer enkelen steun vond. Voor het beoogde doel, om namelijk de eenvormigen centralisatie door tehulproeping van het particulier initiatief te breken, konden derhalve niet anders dan de breeder ontwikkelde ondernemingen dienst doen. De kleinere, en minder ontwikkelde ondernemingen volstrekte

zijn hiertoe uit zichzelve

*)

onbekwaam.

In de Oostenrijksche wet is het niet „één enkel artikel", maar zijn het drie weten de artikelen 55, 59 en 60.

artikelen, te

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen