Als gij in uw huis zit - pagina 46

34

Maar is de zomer weer gekomen, dan lokt de natuur ons weer naar buiten. De volle indruk van Gods heerlijke schepping dringt weer op ons aan. De natuur drukt ons weer aan haar hart en doet ons weldadig aan door haar zachte omarming.

We

worden weer

als kinderen,

die genieten in

wat God

te

genieten

geeft.

En

weer meeleven met de natuur verjongt de lichaamskracht, en ontsluit ons hart voor reiner gewaarwordingen. pleegt de woeling en worsteling der geesten in de zomer-

dat

verrijkt het bloed,

Zelfs

rusten, als weigerde men het genot te storen, dat God gunt. zomerweelde ons in de sluiten wekenlang. De volksjeugd heeft vrij af. scholen Zelfs de broeders kinderen, en zusters leven weer den lieven vollen Ouders en samen. dag Zelfs de zwaarmoedigste voelt aanvallen van blijgeestigheid over zich komen. En het eind van alle ding is dat er gelukkiger wordt geleefd. En wel dreunt keer op keer de donder van den hooge, en schiet de bliksem door het zwerk, als om den mensch aan zijn God indachtig te maken, en te midden van zooveel weelde zijn God niet te doen vergeten, maar zelfs dat onweder laat een zegen achter, en als de lucht weer helder wordt, en de zon weer doorbreekt, wordt er voller nog dan eerst, door al wat adem heeft, genoten.

maanden

te

de oogst er nog niet. De oogst valt in de herfstdagen. Althans de oogst van de fijnere vrucht. En zoo draagt alles samen het karakter van voorbereiding voor den oogst die eerst daarna komt. In de weelde van den zomer gaat het werk Gods, dat op de vrucht

Toch

is

doelt, rusteloos door.

Er is glans, er is rijkdom en pracht, er is geur en keur van bloesem en van bloemen, maar in dit alles doelt het leven der natuur op een nog hooger iets. De weelde van den zomer is niet enkel om die weelde, maar vindt haar voleinding eerst als straks de volle oogst wordt binnengedragen.

te

En hierin ligt het vermaan tot ernst. Ook in ons menschelijk leven mag veel schoons zijn, en ons veel genieten worden gegund, maar in dat schoone en in die weelde

mag

ons leven niet opgaan. het schoonste en rijkste leven is waardeloos, als er ten slotte niets anders uitbot dan blad. Straks komt de hemelsche Landman om ook bij ons de vrucht te zoeken. En wee hem, aan wiens takken, in de ure als zijn leven wordt afgesneden, de vrucht, de welgerijpte vrucht voor de schure des hemels

Ook

wordt gemist.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen