Als gij in uw huis zit - pagina 19

Uitgaan of thuis blijven, zijn ook nu nog de woorden waarin twee eigen sferen van menschelijli leven besloten liggen. En nu weet, wie de Schrift kent, zeer wel, dat de Schrift ons niet in onze huizen opsluit, en veeleer ons ook uit ons huis uitroept, om ook in de wereld onzen God te dienen. Maar het feit staat er niet minder vast om, dat er meer zielen in de wereld dan in huis verloren gaan, dat de Heilige Geest vrijwat meer in de wereld dan in huis bedroefd wordt, en dat het gevaar om zedelijk vergiftigd te worden en van zijn God af te gaan, vrijwat sterker dreigt op de straten, dan als ge nederzit in

uw

huis.

is het huis een toevluchtsoord, een tente der behoudenis, waarin voor den boozen storm der wereld terugtrekt, en ook in dien zin mag gezegd, dat het huis u nader bij uw God brengt, en dat schier alle uitgaan uit uw huis u van uw God dreigt te vervreemden. Ge kent er den man en zijn karakter dan ook aan, want de één woont en leeft in letterlijken zin in de wereld, terwijl de ander woont en leeft in zijn huis. Beiden zijn wel nu eens op den weg en zitten dan in hun huis, maar met dit verschil, dat de man der wereld buiten leeft en in zijn huis slechts slaapt, terwijl de ander wel uit zijn huis uitgaat, maar om aanstonds in zijn eigen huis, als in het centrum van zijn leven, terug te keeren.

Zoo

ge

u

merkt ge dit onderscheid. ge in Itahë en andere zuidelijke landen, daar leeft alles op straat. De huizen zijn er min behaaglijk en er niet op ingericht, om er den dag in door te brengen. Maar daarentegen zijn er overal groote localiteiten, waar, als de arbeid afliep, een ieder heengaat. Veelal neemt men zelfs zijn middagmaal buitenshuis, en 's avonds op een zomerschen dag kunt ge stellig de halve bevolking op pleinen bijeen zien zitten. Met name in de landen waar het Calvinisme kracht oefende was dit daarentegen heel anders. In Schotland zoowel als in ons land, is het huislijk leven schier het een en al, en het leven op straat en bij den weg is er ook bij ons eerst in deze laatste halve eeuw ingekomen. Op de dorpen en in de kleine steden is het nog zoover niet, maar in de groote steden sluipt thans ook ten onzent almeer de gewoonte in, dat wie het betalen kan, buiten zijn huis eet en drinkt en den avond in allerlei gelagzalen doorbrengt, liefst met vrouw en kinderen. „Uitgaan," dat tooverwoord voor wie lang in huis moest zitten, wordt dan ook steeds meer de zucht, bijna zeiden we, de hartstocht die het leven beheerscht, niet enkel bij den man, maar bij de vrouw Zelfs tusschen volk en volk

Komt

evenzeer.

Wie nog

veel „in zijn

huis zit" wordt minachtend een „huismusch"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen