Als gij in uw huis zit - pagina 33

21 heel anders en veel sterker, want in den nacht haalt God u van uzelven weg, om u, buiten uzelven om, te bewerken en te reinigen, en met een nieuw kapitaal van lichamelijke en geestelijke kracht toe te rusten, en u daarna weer in het bewuste leven terug te brengen. Dat noemt de wereld dan de Natuur, en ze ondergaat het zonder er zich rekenschap van te geven, zooals de beer wegduikt in zijn winterslaap. Maar wie God eert en God vreest, voor dien gaat er in dat nachtelijk leven hoe langer zoo meer een rijke wereld open. Voor dien krijgt het leven in den nacht de beteekenis van een uiterst gewichtig

stuk historie. En meer nog dan op den dag is het in den nacht dat Gods kind het werk leert opmerken, dat zijn God aan zijn ziel

en aan

lichaam doet. deel van ons aanzijn, d. i. eiken nacht, worden we door God, gelijk het scheepke uit den stroom op de helling, zoo uit den stroom des levens weggenomen. In den nacht herstelt Hij de geleden schade. En 's morgens als de haan kraait, brengt diezelfde God ons zonder averij weer in de vaart des levens terug. zijn

Een derde

En nu kunt ge wel zeggen; mij

om,

dit is

en

kan dus

tot

dan toch buiten toch niets zeggen," maar

„Zij dit alzoo, dat gaat

mijn eigen

ziel

niet zoo.

leert de Schrift en de ervaring van de heiligen u w^el anders. Niet alleen toch dat de psalmist betuigt, dat des nachts zijne nieren hem onderwijzen, maar keer op keer brengt de Schrift il de actieve betuiging van den man die de Wet des Heeren overdenkt bij dag en bij nacht, of ook den uitroep „De Heere zal des daags zijne goedertierenheid gebieden, en des nachts zal zijn lied bij mij zijn.''' Want slapen is wel slapen, en als men eenmaal „weg is" in zijn slaap, denkt men niet meer met zelfbewustzijn maar het scheelt toch, hoe, en met welke overleggingen en gedachten men inslaapt, en welke gewaarwordingen in ons opkomen bij het ontwaken. En nu hebben de vromer kinderen Gods er steeds naar gestreefd, om 's avonds eer ze te bed gingen, hun gedachten van de wereld los te laten, door lezing van het Woord en door gebed hun gedachten aan de dingen des eeuwigen koninkrijks aan te knoopen, en onder het neerliggen, eer ze insliepen, de gemeenschap met het Eeuwige

Dat

:

;

Wezen

zoeken. en zaligst zelfs is dan het inslapen, als men alsof het een wegzinken ware in een nacht, waaruit men aarde niet meer ontwaken zou. Dat geeft tucht over de ziel. reidt de ziel. En maakt dat als eindelijk de dood komt, de niet zoo verrast.

Het

te

rijkst

inslaapt

op deze Dat bedood u

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen