Als gij in uw huis zit - pagina 241

229 zijn. En als nu God de Heere in zijn ontferming dit bange lijden der krankheid aan de meesten spaart, om er slechts enkelen meè te treffen, zouden die enkelen dan morren, omdat ook zij niet vrij uitgaan? Dragen zij zelven dan ooit iets anders, dan wat zij even ten volle als die anderen, verdiend hadden ? Mag dan God de Heere op hen niet laten aankomen, wat nog altoos minder dan hun rechtvaardige straf is ? Ja, zouden die enkelen, zoo ze God vreezen, niet veeleer te midden van hun lijden nog verkivikt worden door de liefde Gods

lot

anderen spaarde

die de

?

Of komt uit dat sparen der anderen niet ook hun de geur van de liefde Gods tegen ? Als allen getroffen werden, waar zou de zorgende liefde zijn, waar het hart dat troostte ? En als nu dat sparen der anderen in Gods hand middel is, om ook hun lijden te verzachten en hun de ziel door liefde te verkwikken, zeg zelf, zou dan ook bij het bangste leed niet nog lof en dank voor deze teeder beschikkende liefde Gods uit het hart van Gods kranke kind opklimmen ?

Zoo schittert hoog en heerlijk ook hier het bestel van Gods wegen, maar niet de gezonde zeggen ga Omdat God u sloeg, daarom

mits zijt

:

Dat

God

de zondaar.

gij

wel die

zal

betuigen

;

lijder zelf in

want

elke

stilte

ernstige

tot zijn eigen ziel

en voor

zijn

ziekte roept tot verantwoording,

de schuld uit Adam, de zondeschuld van heel nawerken, bekent juist deswege niet het minst de persoonlijke onderzoeking waarmee de Heere tot zijn eigen ziel komt. Wat de Christus tot den geraakte zeide „Ga heen en zondig niet meer," vindt zijn naklank bij elk kind van God, dat de golven van ziekte en krankheid over zijn hoofd voelt heengaan. Doch dit is en blijft de persoonlijke handeling tusschen God en zijn hart maar wat allen aangaat, is niet dit persoonlijke, maar is de genade Gods, die in het treffen van niet allen, maar slechts van erikelen, waar allen schuldig staan, openbaar werd. Nu toch ontsluit zich in die wondere krankheid een mysterie, waardoor onze Vader die in de hemelen is, van alle zijden de zedelijke, heilige krachten des levens opwekt tot de eere zijns Naams. Want wel is het zoo, dat de mensch in zijn zondig drijven ook de krankheid op een geestelijk kwaad kan doen uitloopen, en zelfs lang niet alle krankheid werkt zegen. Maar dit neemt niet weg, dat de krankheid er uit haar aard toch op aan is gelegd, om klein te maken wat te hoog was, om het zelfvertrouwen in vertrouwen op God te verkeeren, om eigen werk en Gods werk in juister evenredigheid voor ons geloofsoog te plaatsen, en niet minder om anderer deernis en mededoogen, om^veler liefde

en

zijn

wie

in

zijn ziekte

geslacht, voelt

:

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen