Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Als gij in uw huis zit - pagina 194

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Als gij in uw huis zit - pagina 194

2 minuten leestijd

182

En

waanzinnige speurt ge vooruit reeds in zoo veler altoos spelenden, altoos jokkenden, altoos lachenden omgang. Ze lachen den ernst des levens letterlijk weg, om het leven in één spel op te lossen. En daar blijft het niet bij. Heeft toch eenmaal de lach u overmand en u den ernst uit uw hart geroofd, dan gaat die lach al spoedig in onheiligen, in boozen,

soms

iets

van

dit

in duivelschen lach over.

de spotlach wordt met het heilige, het uitlachen den weg staat, of het ophalen van uw hart aan den lach om anderer gebrek of leed. o, Men gewaagt zoo vaak van zonde in woord of daad, maar wordt het geen tijd, dat er ook eens belijdenis kome over de zonde in uw lachen gezondigd: ook al schreed het bij u persoonlijk nog niet tot den giftigen hoonlach voort?

Tot het ten van wie u in

leste

hier, we stemmen het toe, is het trekken van, de juiste grens, zoo moeilijk, want er wordt evenzoo door somberheid en gemelijkheid en onvriendelijke stugheid tegen de liefde Gods gezondigd. Maar een grens is er toch. En die grens moeten we zelven eerbiedigen. Voor die grens moeten we onze hinderen leeren stand houden. In den trant onzer vaderen moet ons huislijk en maatschappelijk verkeer niet één lachen met een enkelen druppel ernst er in zijn. Ook niet één ernst, met een gedwongen lach afgezet. Veel minder nog, niets dan lach in het hart met een mom van ernst voor het aangezicht. Dat kan nooit naar Gods Woord zijn, en is door onze vaderen

Ook

o,

steeds verfoeid. Neen de echte,

maar

het

wezen

de uit bedoelt,

God

in

hoeft

ons gewelde ernst, die geen schijn

met geen lach van

buiten gesierd te

worden. Uit

maar

dien

een

zijn tijd.

in

lach

God geheihgden die

aan

zonde

ernst

komt de

gespeend

is,

gulle lach vanzelf op,

en vooral een lach op

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1899

Abraham Kuyper Collection | 304 Pagina's

Als gij in uw huis zit - pagina 194

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1899

Abraham Kuyper Collection | 304 Pagina's