Als gij in uw huis zit - pagina 192

180 Zulk

geven

als

vrucht

zijdelingsch voordeel

Denk

slechts

aan

van

hooger,

heiliger kunst, wierp tevens

af.

uw

kerkelijk leven.

Bijna algemeen erkent men onder de belijders des Heeren, dat de toestanden in de van Staatswege gesubsidieerde Hervormde en Luthersche kerken ondraaglijk zijn. Niets deed men dan ook liever dan er een einde aan maken. Maar... dan moet men op eigen beenen gaan staan.

Dan

de goudstroom van den Staat vast en vloeit niet meer. Dan wie zal daarvoor instaan ? Wie durft het aan ? Dat is de klip waarop de kerkelijke ijver van o, zoo velen stootte. Maar heel anders was het in die kringen, waar de heilige kunst van het geven geleerd was. Daar had men niet te vragen, hoe het geld er komen zou. Daar wist men wat de kunst van het geven vermocht. En de blijde uitkomst was, dat men door de kunst van het geven zijn vrijheid in Christus herwon, terwijl de andere broederen uit gemis aan „geefkracht" in de kluisters zitten bleven. En evenzoo was het op sociaal terrein. Gelijkheid is er niet op aarde, maar de alvermogende Liefde is een macht in deze \^ereld, die veel ongelijks vereffent, en er daardoor de scherpte van afneemt. En die liefdemacht heeft ook hier geblonken. Niet de trots van den weldoener die uit de hoogte beweldadigt, en juist daardoor beleedigt, maar de liefde die om God geeft, en alzoo van Godswege laat uitdeelen aan wie kleiner en soberder is van staat.

moet

vriest

alles zelf betaald. En

Natuurlijk

is het geven van prinselijke giften iets heel anders, een gansch andere orde van zaken, en in ons land kent men in dat opzicht slechts van hooren zeggen, wat in Amerika gewoon is. Giften zoo van een millioen gulden opeens, of zelfs van zeven millioen gelijk een vorig jaar door één man voor de hoogeschool van Ghicago werd gegeven, kennen wij niet. Slechts een zeer enkele maal, gelijk nog onlangs, worden wij verrast door een kolossale gave van duizenden tegelijk. Maar voor het overige is de aandrift van zoo indrukwekkende gaven, bij leven en bij sterven, bij ons nog niet inheemsch. Ook mag niet vergeten, dat onze kapitalen niet halen bij wat in Amerika werd opgetast. Alsook dat niet weinig menschelijke ijdelheid en ijverzucht over zee in zulke gaven meespreekt. Toch geven we de hoop niet op, dat ook ten onzent het grootkapitaal nog eens tot het oefenen van deze schoone kunst komen zal. Natuurlijk naar de mate onzer kracht, maar dan toch tot betoon van hooger geestdrift. Er is zoo menige stichting en zoo menige inrichting, die alleen op die wijs er komen en bloeien kan. Doch welken loop dit ook neme, vast staat, dat, naar Jezus'

hoorende

bij

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen