Als gij in uw huis zit - pagina 154

142 die de

haren uws hoofds geleld

heeft,

en in de

liefde die Hij in

het

broederhart wekt.

Tegenover zulke benarde toestanden vindt ge in Gods Woord dan ook nooit één hard woord. Eer omgekeerd woorden van het roerendst mededoogen. Maar wat de Schrift oordeelt, is elk leven op goed geluk af; elk vooruit verteren van gelden die nog niet verschenen zijn dat spillen van erfenissen die nog vervallen moeten; dat opteren van het noodkapitaal voor de toekomst; dat dusgenaamde stoppen van het ééne gat met het andere; dat maar uitgeven zonder raming van uitgaven dat verkwisten van het geld zoolang het er is, om als het er niet meer is, op anderer goeddadigheid te gaan leven. En wat niet minder geoordeeld is, en waar toch zoovelen in uitglijden, het is dat meer uitgeven dan men ontvangt, niet omdat men er niet van leven kon, maar omdat men zegt er niet van te kunnen leven naar zijn iiigebeelden stand of zijn denkbeeldige behoefte. Woning, kleeding en voeding is onmisbaar, en als daar de „rekening van ontvangsten" niet goed voor is, dan steekt er in het zoeken van hulp schade noch schande. Dan moogt ge anderer hulp inroepen. Dan moet ge om Gods wil geholpen worden. Maar wat daarboven is, komt u niet toe, als uw God het u niet geeft, het u niet toebeschikt, het u niet in huis zendt. Ge kunt niet uw inkomen naar uw uitgaaf, ge moet uw uitgaaf naar uw inkomen regelen, en al wie dit van der jeugd af stipt en strengelijk deed, is nooit in de klem gekomen, en heeft zich toch ;

;

nooit

De

arm

gevoeld.

tering naar de nering.

Een koopman moet geregeld boekhouden, omdat der menschen wet hem eischt, maar ook elk Christen moet terdege boekhouden, omdat de wet zijns Gods het hem oplegt, en opdat straks niet de Naam zijns Gods om zijn slordigheid gelasterd worde. Zoo moet de man als hoofd van zijn gezin doen, en de vrouw voor

het van

haar huishouden, en de dienstbode zijn kleine inkomsten.

in

haar keuken, en elk kind van

Altoos rekening, en nooit er slordig op toeleven. Dit hebt ge zelf in practijk te brengen, en bij uw kinderen er in brengen, opdat bij een volgend geslacht de slapheid des levens te niet nog verder ga, en niet nog banger slachtoffers vordere. Want vergeet niet, juist dat luchthartig omspringen met de rekening van ontvangst en uitgaaf, heeft reeds zoo menig gezin eerst jammer en angst doen doorleven, en ten slotte in den grond geboord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen