Als gij in uw huis zit - pagina 149

137 ge, een verdrag met u gesloten hebben, dat zij deze en die bezigheden voor u verrichten, deze en die diensten u bewijzen zullen, en dat zij, ter vergoeding hiervoor, van u ontvangen zullen een vooraf bepaald loon, hetzij enkel in geld, hetzij in onderkomen, kost en loon. Gij kunt dus niet zeggen, dat gij „^eer" over uw dienstbaar personeel zijt, en evenmin mag door u beweerd, dat zij uw onderdanen zijn. Zulk een betrekking bestond wel eertijds, maar bestaat in onze maatschappelijke toestanden niet meer. Heerlijke rechten kunt gij in geen enkel opzicht meer over uw dienstboden uitoefenen en de eisch, dat ze in den eigenlijken zin van het woord u onderdanig zullen zijn, gaat in onze tijden volstrekt

wilt

;

niet

meer

op.

Rechtens is de eenige grond voor uw wederzijdsche betrekking de overeenkomst, die ge met uw dienstboden hebt aangegaan en een dienstbode die deze overeenkomst niet naleeft, schendt wel de goede trouw en staat als zoodanig voor God en tegenover u schuldig, maar nooit kan daarom gezegd, dat ze als onderdanen in onderdanigheid te kort schoten of ook uw gezag hebben miskend. Vooral onder ons. Christenen, behoort dit klaar en helder te worden ;

ingezien.

We

moeten ons nooit een recht aanmatigen, dat ons

niet toekomt. geen heeren meer, en onze dienstboden zijn geen slaven of slavinnen meer. Wat onze wederzijdsche betrekking beheerscht, is de verhouding van afspraak, overeenkomst en vergelijk, maar altoos afspraak en overeenkomst tusschen vrijen onderHng.

Wij

En

zijn

toch, zoo beslist en zonder aarzelen als

we

dit uitspreken,

even

welbewust voegen we er aan toe, dat in het apostolisch vermaan ook nu nog voor onze dienstbaren een band van Godswege ligt. In den regel weigeren onze dienstbaren te erkennen, dat ze in dienst zijn, en bij voorkeur spreken ze van een „betrekking". Ten deele nu hebben ze hierin gelijk. Tegenover mannen en vrouwen, helaas, ook onder de Christenen en Christinnen niet zoo zeldzaam, die uit de hoogte op hun „onderhoorigen" neerzien, en hun persoonlijke vrijheid slechts ten deele erkennen willen, ligt er zekere waarheid in, dat er op dat woord „betrekking" telkens zekere nadruk wordt gelegd. Soms toch veroorloven zelfs de kinderen des huizes zich tegenover de dienstboden een toon en houding, die kwetst en met de eere van den Christennaam ten eenenmale onvereenigbaar is. Maar hieruit volgt nog allerminst, dat daarom elk begrip van dienst kan of mag worden prijs gegeven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen