Als gij in uw huis zit - pagina 215

203 den diepen ernst des levens los te maken, en ons meer in het ijdele en onbeduidende te verliezen. Kondt ge al den lach van één enkel dorp in één enkel etmaal in een phonograaf opvangen, en daarna onderzoeken, waaruit al die lach opkwam, in wat stemming hij bracht, en wat hij uitwerkte, dan kwaamt ge tot geen ander resultaat, dan dat in negen van de tien gevallen alle hoogere zin aan den volkslach ontbreekt. Er is, ja, ook de lach van innig zielsgenot, waarmee de jonge moeder het kindeke aan haar borst aanziet. Er is de lach van den arme, als er brood voor zijn honger komt. Er is de lach der vreugde, van wie in trouw en liefde, voor Gods aangezichte, zich als man en vrouw aan elkaar verbinden.

Maar dat zijn uitzonderingen. En verreweg het meeste lachen,

is

het lachen uit pret en dwaasheid,

of ook het lachen van den spot.

Waar dan nog bij komt, die algemeen lachende toon, die in sommiger verkeer al den omgang beheerscht, als meest mislukte geestigheid zich inspant en uitput, om altoos aardig, altoos gezellig te wezen, en van den kwinkslag de pasmunt te maken in ons leven.

Toch

zich, wie uit dezen hoofde waant, dat de lach een den Booze is. Staan lach en traan tegenover elkander, dan moet veeleer beleden, dat de lach tot het wezen van den mensch hoort, en de traan niet. Wie weent heeft smart, en smart is ellende, en geen ellende zou eronder menschen noch in gansch Gods schepping zijn, als de zonde niet ware ingekomen. hl het Paradijs, eer de zonde in Adams hart sloop, kunt ge u hem niet weenende denken, wel lachende van heilige vreugde. En als in het Paradijs, dat komt, eens alle zonde zal zijn te niet gedaan, dan komt tevens de ure, waarin alle traan van aller aangezicht zal zijn afgewischt. De traan was er dus niet, en zal er eens niet meer zijn maar hoort bij den zondigen toestand, die het Paradijs dat onderging scheidt van het Paradijs dat we uit de hemelen verwachten. Van God den Heere staat nergens dat Hij weent, ook van de engelen lezen we wel dat ze juichen, niet dat ze treuren. Dichters mogen dat zoo hebben voorgesteld, maar Gods Woord

vergist

uitvinding van

;

leert

het niet.

Heel anders staat het daarentegen met het lachen. Van God den Heere lezen we wel degelijk, dat Hij die in de hemelen woont zal lachen, en dat nog wel met een lach, die ons vaak de meest zondige schijnt, t. w. met den lach van den spot. Er volgt toch onmiddellijk op: „De Heere zal ze bespotten".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen