Als gij in uw huis zit - pagina 215

203

Want natuurlijk, al is het pure dwaasheid in een menschenwereld, waarin de ééne mensch in kracht en aanleg geheel ongelijk aan den ander is, te droomen van een gelijk bezit voor allen, toch zijn er ook voor de ongelijkheid zekere grenzen. Armen en rijken zullen er wel altoos blijven, maar dit neemt niet weg, dat er is een te arm en te rijk en juist dat is de grieve, die de hebzucht en schraapzucht weigert te eerbiedigen. De een gaart al op, ook al weet hij, dat het door handigheid en vaardigheid anderen wordt afgetroggeld. Wie dat aandurft en slaagt, komt tot macht. Die macht geeft eer en aanzien. Daar gaat de groote menigte voor uit den weg. En het is op die wijs, dat het streven, om maar geld te maken, om maar fortuin op te zamelen, om maar machtig eigenaar van veel geld te wezen, als een giftige koorts heel het nationale gestel aantast, het daardoor afrukt van hooger ideaal en heihger roeping, en alzoo het Wee u ! van den almachtigen God over heel de nationale existentie brengt. Tot zelfs het reinste wat op aarde gekend wordt, de liefde tusschen man en vrouw, en de heilige eere des huwelijks eindigt dan ook met ;

onder dat Wee u! te komen. Men kiest' een vrouw, niet omdat

men haar

wezen, maar omdat men haar akker dien ze aanbrengt, liefheeft.

waarlijk

persoon, haar ziel, haar en het huis, en den

geld,

En maar

zeg nu niet, dat zulks wel voorkomt onder de hoogere standen, dat zulk een belustheid op geld en goed, zulk een van God gevloekte hartstocht naar bezitsmacht, ten koste van anderen, onder gewone burgers en boeren, en met name bij de lagere klasse niet voor-

komt.

Immers de

weerspreken dit beweren. Gods kinderen in de lagere klasse een hoogst achtbare groep, die metterdaad sober leeft, nijverlijk arbeidt, redelijk verdient, en van deze redelijke verdiensten niets oplegt, maar, althans vergelijken der wijze, geeft en uitdeelt met milde hand, en in dat uitdeelen meer dan in oppotten lust heeft.

Want wel

feiten

is

er onder

Maar de volksgeest

is

dat niet.

oor te luisteren legt bij onze jonge mannen als ze over hun toekomst spreken, en bij onze kooplieden als ze na den arbeid hun geest vrij uitlaten, en bij onze landbouwers als ze plannen voor de toekomst maken, en bij onze burgerij als ze haar fuiken in het vischwater uitzet, merkt, helaas, maar al te zeker en te gedurig, hoe ook in het bloed van het Nederlandsche volk de koorts der geld- en hebzucht thans maar al te hevig, zeg vrij, al heviger, klopt. Zoo ergens dan wijst de koortsthermometer op dit punt hoogstbe-

En wie

zijn

denkelijke cijfers aan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen