Als gij in uw huis zit - pagina 99

87 vogelen en de huisdieren leeren u dit om strijd, en reeds in onze leerden we allerlei boeiend verhaal van moederkens onder de dieren die zich voor haar jongen opofferden. Ja meer nog, zelfs de Heilige Schrift keurt onder de dieren deze liefde zoo hoog staande, dat onze Heiland er zijn eigen liefde voor zijn volk in uitdrukt, als hij deze zijn hefde vergelijkt bij een klokhen, die haar vleugelen uitbreidt over haar kiekens, tervi^ijl omgekeerd de Heere onze God bij Jesaia van de moeder althans de mogelijkheid onderstelt, dat ze haar zuigeling vergete. Er staat immers: „Kan ook een vrouw haren zuigeling vergeten, dat ze zich niet ontfermen zou over den zoon haars buiks?" En dan volgt er: Ofschoon deze vergate, zoo zal Ik u toch niet vergeten". Sombere profetie van wat geschied is, toen het aan Jeruzalems verwoesting toekwam, en toen, naar luid van het ontzettend geschiedverhaal, moeders in Jeruzalem haar eigen zuigelingen gedood hebben, om zich in de razernij van den honger te voeden met hun vleesch.

De

jeugd

ge dan daarom de moederlijke liefde voor het kind van haar gering schatten, en rekenen als iets dat er minder toe doet? Ge weet in meer dan één land, met name in Frankrijk, en ook elders wel, vooral in zeer hooge standen, wordt deze liefde steeds lichter geteld. Wie moeder werd, geeft al spoedig haar kind aan baker en zoogminne over, en geheel de bemoeiing met zulk een jong wicht bestaat er bij tal van moeders uitsluitend in, dat ze 's morgens en 's avonds even een kort bezoek op de kinderkamer brengen, of een enkel maal het prachtig aangekleede wicht ontvangen en als te pronk stellen in haar weelderige salon. Doch ook dit zelfs acht menige moeder thans nog te veel, en bij honderden zijn er in Frankrijk die reeds twee, drie maanden na de geboorte het wicht verre van huis met een min naar het land zenden, opdat niets ze thuis store in haar jacht op vermaak en genot. Zoo doen niet de moederkens onder de dieren in Parijs, maar zoo doet er vaak wie moeder werd onder de vrouwen. Ja, er zijn er die opzettelijk de melk die God haar voor heur kind in de borst schonk, laten opdrogen en doen verdwijnen. Er is dus alleszins reden, om de liefde van de moeder voor haar kind niet te onderschatten, maar veeleer hoog te houden in onze kringen, opdat niet ook in onze kringen insluipe, wat elders tot schande van den menschelijken naam reeds zoo veelszins bestaat. Zult

schoot

't kind lijkt wel veel op de hefde jong of welp, maar verschilt toch ook.

Immers de hefde van moeder voor van het dier voor

zijn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen