Als gij in uw huis zit - pagina 69

57 het weeke en teedere, en het nooit rustend gegons van de pratende heel het leven op een zacht deinzende zee doen gelijken, met den

lijke, lip,

avondwind dansende en zwevende op haar baren. Het zou beide malen een leven zijn zonder huwelijk, zonder huisgezin, zonder broedertrouw en zusterliefde, zonder banden des bloeds, zonder een zoeken en afstooten, zonder afwisseling en tegenstelling, één eentonig menschelijk eenerlei. Natuurlijk laten we de vraag, hoe dan het menschenkind geschapen zou worden, rusten. Waarom zou Hij, die Adam schiep uit het stof der aarde en Eva boetseerde uit een rib van Adam, ons niet hoofd voor hoofd, zonder toedoen der vrouw en zonder wil des mans tot aanzijn hebben kunnen roepen? Schiep Hij dan niet de wereld van zijn engelen en serafs, de wereld van zijn cherubijnen, aldus? Ook bij de ontvangenis en de geboorte, gelijk het nu onder zijn bestel gaat, is en blijft Hij het toch die ieders ziel schept, en ons „lichaam borduurt" uit den eerst „ongevormden klomp," Zie Ps. 139. Te denken ware zulk een wereld zonder onderscheid van geslacht dus zeer wel. En het heeft zijn nut, zich eens voor een oogenblik in zulk een wereld van eindelooze verveling in te denken, omdat niets beter dan dit, ons verheft tot lof en dankzegging, dat het in de werkelijkheid zoo niet is, maar dat God ons schiep man en vrouw.

Maar dan moet ge die tegensteUing ook diep nemen, en niet, zooals zoo vaak geschiedt, uitsluitend in verband met het lichaam. Het is toch volstrekt niet waar, dat man en vrouw, alleen door korter of langer haar, door meer of minder spierkracht, door meer hoekige of meer ronde vormen verschillen. Er staat niet: „God schiep ze, naar het lichaam, man en vrouw"; maar er gaat vooraf: „God schiep den mensch naar zijn beelcV\ en dan volgt er onmiddellijk: „man en vrouw schiep Hij ze". De onderscheiding tusschen man en vrouw is dus, allereerst zelfs, van de ziel bedoeld, bedoeld van het verborgen, innerlijk wezen. En dat ook het lichaam verschilt, is in het minst niet omdat in het lichaam het eigenlijk onderscheid ligt, maar omdat ook in het lichaam, zal het wel zijn, de uitdrukking moet liggen van ons innerlijk bestaan. Dat merkt, wie niet geheel aan menschenkennis en gelaatkunde gespeend is, telkens. Ook al kennen we iemand volstrekt niet, dan zal toch de uitwendige verschijning van den een ons vertrouwen inboezemen en ons hart ontsluiten, en het gelaat van den ander, evenzeer als zijn houding, ons afstooten en het hart toesluiten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen