Als gij in uw huis zit - pagina 195

183

TREUREJ^ IS BETER

LXIII.

DAN LACHEN.

(droefheid.)

Het treuren is beter dan het lachen want door de droefheid des aangezichts wordt het hart ge;

beterd.

Pred. 7

:

3.

„Een ieder onder ons weet hoe onze Heiland in de dusgenaamde ^Bergrede" verklaard en betuigd heeft: „Zalig zijn ze die treurerC\ maar denkt men er ook aan, dat reeds de Prediker tien eeuwen vroeger had uitgeroepen „Treuren is beter dan lachen, want door de droefheid van het gelaat wordt het hart gebeterd" (Pred. 7:3)? En ook, denkt men wel aan deze nog sterker vermaning van den heiligen apostel Jacobus „Gedraagt u als eilendigen en treurt en weent. Uw lachen worde veranderd in treuren en uwe blijdschap in :

:

droefheid" (Jac. 4:9)? Toetst ge nu aan het beginsel, dat in deze uitspraak vervat is, den gewonen levenstoon in de gezinnen, dan voelt ge terstond, dat dit beginsel ook in onze Christelijke kringen niet tot zijn recht komt. Maar al te zeer toch is de gemeene toon des levens een toon van vroolijkheid, van gespannen vermakelijkheid, waar meerderen saamkomen, zelfs veelal van overprikkelde zucht tot lachen. „Gezellig" moet het leven, „gezellig" de omgang, „gezellig" de conversatie zijn, en onder de heerschappij van deze neiging treedt ge telkens binnen in gezelschappen, waarin het schier uren achtereen één verkoopen van aardigheden, één uithalen van geestigheden is, en waarin de opgewekte, overspannen toon bijna niet duldt dat de lach een oogenblik van om de lippen wijke. Het verkeer in zulk een gezelschap grijpt zelfs de zenuwen vaak zoo sterk aan, dat men zekeren tijd van overgang noodig heeft, om

weer in zijn gewone doen te komen, of den slaap te kunnen vatten. Het is een „opzetten" van het leven, een saam „opschroeven" van het leven, een gedwongen zich „inwerken" in een lachenden en ginnegappenden toon, die niet natuurlijk, maar gemaakt is, en die meest den indruk maakt, alsof men de innerlijke holheid en leegheid van zijn omgang door kwinkslag en aardig woordspel wilde bedekken. Als men dan zoo lachen en giebelen kan, en zich tot in het dwaze toe opwindt, dan waant men eerst recht gelukkig te zijn, en een huis-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen