Als gij in uw huis zit - pagina 16

de rechterhand van trouwe geeft, ach, hoe weinigen zijn het dan, die op zulk een oogenbhk iets anders deden, dan een plechtigheid meemaken, waarbij zij het zoo heerlijk vonden de hoofdpersonen te zijn? Helaas, van hoevelen moet in zulk een oogenblik niet vaak geklaagd, dat ze meer door anderen en naar de regelen der traditie zich huwen lieten, dan dat ze nu waarlijk zelven een hegin, het begin van een nieuw leven, van een geheel nieuwe toekomst, maakten.

De droeve gevolgen van dit ondoordacht handelen, van zulk handelen buiten zijn bewustzijn, buiten zijn hart en buiten zijn God om, blijven dan ook niet uit. Het begin is er dan nu, en zie thans begint het nieuwe leven, en ook hierbij geldt de regel, dat het zóó zijn zal, als men het inzet. Het is daarom zóó van het uiterste gevvicht, dat man en vrouw, van meet af, reeds op den eersten dag van het saamleven, zich rekenschap geven van hun nieuwe toekomst, die ze tegengaan, en daarom niet

maar er gedachteloos op toeleven, maar het zóó God gewijd, gelukkig saamleven uit groeien kan.

inzetten, dat er

een

Want uit dat eerste begin, dat in de huwelijkssluiting geformeerd wordt, vloeien nu allerlei andere beginselen voort. Er moet nu een begin gemaakt met de huishouding; een begin met het leven van den man tegenover zijn vrouw; een begin met het leven der vrouw tegenover haar man; een begin van beider samenleven met hun verdere familiebetrekkingen; een begin met de wijze waarop men saam zijn God zal dienen saam voor de armen zal zorgen saam de dagtaak zal regelen saam bij voorkomend verschil van inzicht zal handelen; saam zijn geld zal beheeren; saam tegenover zijn dienstbaren zal staan saam geheel den voet van zijn leven zal regelen. Veel daarvan iDegint reeds op den eersten dag; maar ook in de dagen die daarna komen, staat men telkens voor nieuwe keuzen, nieuwe beslissingen, het invoeren van nieuwe gewoonten en usantiën, die, eens begonnen, straks stilzwijgende wet en regel zullen zijn. En kan het dan goed voor God zijn, als dit alles op goed geluk afgaat, zoo dit alles toegaat zonder nadenken, indien men half spelend en dartelend zijn huishouden en zijn saamleven maar ongemerkt worden laat, zooals het wordt, dan dat men zelf, met bewustheid, als vrucht van overleg en nadenken, er op uit is, om dat alles te regelen naar Gods Woord en naar eisch van zijn heilig Evangelie? En toch, dat komt er nu van, als men niet let op het verschil tusschen het begin van een zaak en haar verder verloop. Want al bidt men dan om zegen, hoe zou die zegen kunnen komen, als men zoo gewichtige oogenblikken en dagen doorleeft, niet als twee menschen, die nadenken en Gods Woord ten regel ontvingen, ;

;

;

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen