Als gij in uw huis zit - pagina 294

282 hout alles, maar ook, zonder mij, omdat ik uw boom ben, vermoogt ge als vruchthout niets. Dit nu is het, wat onze hoogste Profeet en Leeraar, bijzonderhjk van den wijnstok heeft opgemerkt. In den wijnstok inzittende, kunnen de ranken overvloedighjk vrucht dragen, maar zonder den wijnstok, buiten den wijnstok, en van den wijnstok losgemaakt, zij ze niets dan brandhout, en kunnen ze, wat aangaat het vrucht voortbrengen, volstrekt niets

niets,

Nu was

meer doen.

dat Jezus als een nieuwe ontdekking aan zijn jongeren meedeelde. Integendeel, dat dit zoo was, wisten de discipelen juist zooals ook nu nog elke opgeschoten knaap dit weet. ook wel Of wie onder ons zou een door den wind afgebroken twijgje oprapen en bewaren, denkende Er zal toch nog wel vrucht aan komen. Jezus sprak met dit te zeggen, dus niets nieuws uit. Veeleer onderstelde hij, dat elk van zijn jongeren het ook wel wist, en er evenzoo over dacht. En het nieuwe kwam er eerst in, toen Jezus dit zeer gewone uit het leven van boom en tak, van wijnstok en rank, nu opeens op zichzelven toepaste, en met andere woorden dit tot zijn jongeren, in hen tot heel zijn kerk, en in zijn kerk tot elk van zijn uitverkorenen zeide „Gij zijt het vruchthout, aan uw twijgjes moet de vrucht uitbotten, zich zetten en rijpen, en dat kan, daartoe zijt ge bekwaamd. Overvloediglijk vrucht voortbrengen, en straks als ze gerijpt is, die voor de eere van uw God en voor het heil uws naasten afwerpen, dat kunt gij doen ; mits, en dit beding is onverbiddelijk, mits ge met de geestelijke vezelen des geloofs in mij als uw Wijnstok vast bhjft zitten. Want, en prent u dit diep in, zijt ge eenmaal van mij losgemaakt, of ook maar afgeknakt, zoodat uit mij u het levenssap ophoudt toe te vloeien, dan rijpt er niet één enkele vrucht meer aan uw twijgje. Zonder het levenssap uit den Wijnstok kan de rank en aan die rank het twijgje niets, volstrekt niets doen." dit niet

iets,

;

:

:

Ge ziet hieruit, hoe dikwijls dit besliste en aangrijpende w^oord van Jezus: „Zonder mij kunt gij niets doen", mis wordt verstaan. Veelal toch wordt het op zichzelf genomen, los van het verband waarin Jezus het sprak, en dan duidt men het op de Goddelijke liulpe, die Jezus ons in zijn genade moet verleenen, om ons voornemen te doen slagen en gelukken. Het krijgt dan geheel gelijken zin, alsof iemand zeide „Zonder God kan ik niets doen." Het wordt dan verstaan van onze creatuurlijke onmacht en immers niets, niets kan ooit aan het machteloos creatuur gelukken, tenzij de almogende en alomtegenwoordige kracht Gods hem daarbij schraagt en draagt. :

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen