Als gij in uw huis zit - pagina 280

268 hier geen gelijke regel voor allen, noch met het oog op alle dooden, gelden. Een jong wicht, dat uit de wieg in het doodkistje werd overgelegd, kan niet zoo blijven leven in de herinnering, als een kind, dat onder u opgroeide en volwassen werd, en dat ge op rijper leeftijd verloort. Naar gelang het gemoedsleven in uw gezin weeker of stroever is, zal de indruk van een sterfgeval in uw huis dieper of minder diep

kan

indringen.

De plaats die uw doode in uw hart innam, kan grooter of kan kleiner zijn geweest, en gelijk hierdoor de maat van uw verlies werd bepaald,

hangt met die maat van

uw

verlies

weer de mate van

uw

rouwe samen. De man, die

ijlings weer in het gewoel der wereld wordt geworpen, wordt lichter afgeleid van de herinnering aan zijn dooden, dan de vrouw, die eenzaam peinzend neerzit in haar huisvertrek of omdwaalt in haar woning. Bij jongeren van jaren is de opwelling van rouwe in het eerst meestal hartstochtelijker, bij wie ouder werd niet zoo machtig om in veelheid van tranen uit te vloeien, maar juist deswege soms duurzamer. En zoo nu is de heugenis, die onder den prikkel der rouwe van het hart nawerkt, gemeenlijk door drie gegevens bepaald, door de wezenlijke waardij van wie stierf, door de gave der waardeerende liefde in wie achterbleef, en door den aard van allerlei omstandigheid

in het leven.

Intusschen, nu daargelaten waaraan het ligt, maar stellig is de klacht niet overdreven, dat de herinnering aan onze dooden eer te

zwak dan

te sterk

is.

uitzonderingen. In een te sentimenteel gezin zelfs min gelukkige uitzonderingen. Als allerlei uit wat de overledene naliet als een soort reliquie bewaard wordt, zoo niet uitgestald. En allerlei afEn een beeldsel met immortellenkransen er om den wand siert. afbeelding van het graf wordt opgehangen. En op het graf een soort kleine eeredienst wordt gevierd. En er aldus zekere vereering van de

Er

zijn

dooden ontstaat, zoo gansch in strijd met Jezus' zeggen: „Laat de dooden hun dooden begraven, gij, ga heen en predik het Koninkrijk Gods." Dat is ziekelijke uiting van het sentiment, onder ons gelukkig niet dan zelden voorkomend. Maar overigens hoort men wel bij graf na graf verkondigen, en in doodsbericht na doodsbericht verzekeren, dat de overledene leven zal, ook nadat hij gestorven is, in aller dankbare herinnering; maar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen