Als gij in uw huis zit - pagina 17

men telkens voor nieuwe keuzen, van nieuwe gewoonten en usantiën, die, eens begonnen, straks stilzwijgende wet en regel zullen zijn. En kan het dan goed voor God zijn, als dit alles op goed geluk afgaat, zoo dit alles toegaat zonder nadenken, indien men half spelend en dartelend zijn huishouden en zijn saamleven maar ongemerkt worden laat, zooals het wordt, dan dat men zelf, met bewustheid, als vrucht van overleg en nadenken, er op uit is, om dat alles te regelen naar Gods Woord en naar eisch van zijn heilig Evangelie? En toch, dat komt er nu van, als men niet let op het verschil tusschen het begin van een zaak en haar verder verloop. Want al bidt men dan om zegen, hoe zou die zegen kunnen komen, als men zoo gewichtige oogenblikken en dagen doorleeft, niet als twee menschen, die nadenken en Gods Woord ten regel ontvingen, maar als twee vogelkens, die saam een nestje bouwen. Zoek den zegen, het is wel, maar zoek dien dan bij Hem, die zelf aller dingen begin gesteld heeft, toen Hij hemel en aarde schiep, en deswege u, als naar zijn beeld geschapen, opriep tot de heilige taak, om ook in uw leven, op menschelijke wijze, een begin te stellen, te maken, te formeeren, en dat te doen met al den ernst, dien zoo heilige zaak van u vraagt. Of aan wien anders de schuld, als straks de gevolgen van het onnadenkend en spelend begin u zoo bitter berouwen? Als er verwarring is voor orde. Verspilling in plaats van rentmeesterschap. Verdeeldheid in stee van liefde. Wrevel en verveling waar huislijk geluk en huislijke vreugde kon zijn. En waar op die wijs het huislijk saamleven wel verre van u op te bouwen, te stichten, te troosten en te heiligen, uw karakter bederft, uw hartstocht aanblaast, en snel uw dagen nieuwe

die

daarna

komen,

staat

beslissingen, het invoeren

hart ontreddert.

Het is zoo, ook bij latere bekeering kan veel, dat eerst bedorven werd, nog worden recht gezet; maar is het toch niet veel heerlijker en gelukkiger, als van den aanbeginne af het rechte pad wordt ingeslagen? En ook, zou vader en moeder niet beiderzijds hooger staan en vrijer voor God uitgaan, indien ze hun kinderen die ten huwelijk gaan, niet enkel van kleeding en huisraad voorzagen, maar ook, en bovenal op dat ééne aandrongen, dat ze ook hun huwelijksvorm in den naam des Heeren maken, d. i. het in alles instellen naar den welingedachten eisch van zijn heilig

Woord?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen