Als gij in uw huis zit - pagina 285

273 zulk een blijvend Koning komen zou. En des tijds, is het Koningschap van dien Vorst standing uit de dooden ingegaan. Het is tol dien Vorst dat het in Psalm van dien eeuvviglijk en altoos," en het is

er

eindelijk,

45 heet

:

de volheid

in

des hemels,

bij

„Uw

zijn op-

troon

is

Koning, dat in het lied „Zij zullen u vreezen

voor Salomo (Psalm 72) gezongen v^^ordt zoolang de zon en maan zijn zullen, van geslachte tot geslachte", „Zijn naam zal zijn tot ja, dat het aan het slot van dat lied heet ja, zoolang als de zon is, zal zijn naam van kind in eeuwigheid tot kind voortgeplant worden." :

:

;

Nu

vindt een oppervlakkig Bijbellezer daar niets bijzonders in.

Immers denkt hij, ook de namen van koning David en van koning Salomo zijn nu reeds bijna dertig eeuwen van geslacht tot geslacht voortgeplant. Van Nebucadnezar weet nog elk kind, van Gyrus en Alexander elke opgeschoten knaap te verhalen. En al leeft Prins Willem bij ons niet meer, toch zal zijn schoone naam nooit in vergetelheid raken, zoolang er op Neêrlands vrijgemaakten bodem nog één Geuzenhart klopt. Dus, zoo denkt men dan, is het iets bij uitstek gewoons, dat ook en de psalmist zei de naam van den Messias voort en voortleeft niets bijzonders, toen hij uitriep, dat zijn naam, zoolang de zon er is, van kind tot kind zal worden voortgeplant. Doch wie zoo spreekt vergeet dan ook, dat er bij staat „Zij zullen u vreezen zoolang de zon en de maan zullen zijn." Nu kan men een gestorven vorst wel in dankbare herinnering houden, men kan zijn praalgraf bezoeken en de heugenis zijner daden in het heldendicht vereeuwigen maar een gestorven vorst vreezen kan men niet. Een koning vreezen onderstelt toch, dat hij nog leeft, er nog is, nog regeert en u nog zegenen kan. En zoo is dan in Psalm 72 aan het vrome volk in de dagen des Ouden Verbonds dit heerlijk ideaal voorgehouden, en deze rijke belofte gegeven, dat er eens een .Koning zou opstaan, die niet zou sterven, wiens rijk geen einde zou nemen, die niet slechts voor een wijle, maar eeuwiglijk en altoos regeeren zou, en wiens naam als de naam van een steeds regeerend en zegenend Vorst niet slechts in één geslacht, maar door een lange reeks van geslachten zou geëerd, en in dien zin van kind tot kind voortgeplant worden. Het volk telkens wisselend, maar altoos over dat volk dezelfde éénige Koning. ;

'•

;

Nu zalfden

we onder de zoete heerschappij van dien van God geKoning nó%. Eeuw na eeuw is voorbijgegaan, soms voorbij-

leven

18

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen