Als gij in uw huis zit - pagina 54

42 gras, gelijk een bloem des velds, alzoo bloeit hij. Als de wind daarover gegaan is, zoo is zij niet meer, en hare plaatse kent haar niet meer" (Ps. 103 15). Ze beeldt af de slooping van het geestelijk leven in de ziel. „Hij zal zijn als een boom, welks blad niet afvalt. Alzoo zijn de godde:

loozen niet,

Ze beeldt

maar

als het kaf,

af de slooping

dat de

wind heendrijft"

(Ps.

1

van welstand en voorspoed: „Gij

:

3).

zult zijn

welks bladeren afvallen" (Jesaia 1 30). de slooping die eens al de heerlijkheid dezer wereld wacht: „De hemelen zullen toegerold worden, en hun heir zal afvallen, gelijk een blad van den wijnstok afvalt" (Jesaja 34 4). En zoo ook is ze ten slotte beeld van het oordeel dat komt: „Ik zal hem voorzeker wegwerpen, spreekt de Heere, er zijn geen druiven aan den wijnstok, ja, het blad is afgevallen'' (Jeremia 8 13). Al noemt dus de Schrift, Judas vs. 12 uitgezonderd, den herfst niet bij name omdat onder Israël de seizoenen anders waren ingedeeld, toch kent de Schrift zeer wel het natuurbeeld, dat wij herfst noemen, en de Schrift teekent het ons steeds onder gelijke signatuur, als den val, het vallen, het afvallen van het blad. als

een

eik,

:

Ja, zelfs beeldt ze af

:

:

Al

naar

den

verschilt

leeftijd,

dan ook de indruk, dien lente en

herfst op ons teweegbrengen.

we voor de taal, voor de sprake der drinken den lentegeur met volle teugen beseffen hoe eigenlijk alleen in de lente de natuur buiten ons in. in volkomen akkoord samenstemt met de sprake van ons eigen hart. De herfst daarentegen stemt al wie jong is, verdrietig. De verschijning van den herfst is de uitdrukking van zijn leven niet. Hij doorleeft dat najaar als een noodzakelijkheid die niet te ontgaan is, maar niet als een lust. Omdat de lente nog in zijn eigen hart zingt, kan de Zijn

w^e

nog jong, dan

lente één luisterend

oor.

zijn

We

We

herfst

hem

Maar hoofd,

zijt

in

ge

gelijk

het lied zijner ziel niet accompagneeren. in het afgaan uwer dagen, dunt zich uw haar op het loover in de kroon van den eikeboom, dan is

uw uw

indruk juist omgekeerd. Ook dan verkwikt u de lente nog wel, maar als een voorbijgegane weelde, die vreemd over u komt, en in uw element zijt ge eerst als de bladeren gelen, om straks af te vallen. Die herfst is dan voor u het zinnige jaargetijde, dat met uw eigen leven en toestand overeenstemt. En meer dan van lente of zomer, gaat er van den herfst een sprake tot u uit, waarop vanzelf de echo w'eerklinkt uit uw eigen gemoedsbestaan. Ja, zooals ge in den herfst dien val voor oogen ziet, zoo gaat het feitelijk in uw eigen leven toe. Ge zijt kind, en zijt jong geweest; ook is de zomer van uw leven

meer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen