Amendement-Kuyper op de Ongevallenwet - pagina 82

76

94 het middel, om de verdere verantwoordelijkheid der Bedrijfsvereeniging bij het voorkomen van ongevallen te stuiten, en, volgens art. 67 (nieuw) tweede lid, is haar werkkring beperkt tot den kring van de ongevallenverzekering, naar de bepalingen dezer Wet. Ook derden zullen niet licht aanvrage tot faillietverklaring doen. Tegenover derden, uitgenomen de Bank, zal de Vereeniging in den regel geene andere geldelijke verplichtingen hebben dan die uit de genees- en heelkundige behandeling, uit lokaalhuur, bediendenloon, vergoeding van reiskosten en dergelijke kleine posten voortvloeien. Alleen het vestigen van een hospitaal zou voor bouw enz. tot grootere uitgaven kunnen leiden. Doch ook dan zou er voor derden in faillietverklaring weinig heil schuilen, daar de vorderingen van de Bank eene bevoorrechte schuld vormen. Alleen volledigheidshalve is daarom de bepaling omtrent de gevolgen van faillietverklaring opgenomen. Doch hij geeft toe, dat verschuiven van het eindigen der Vereeniging tot na den afloop van beroep of verzet, bij het inmiddels voorkomen van een ernstig ongeval, tot zulk eene bedenkelijke verwarring zou kunnen leiden, dat het veiliger is onmiddellijk uit de faillietverklaring het eindigen der Vereeniging te laten voortvloeien. Bedrijfsvereenigingen die tegenover derden bijna niet in geldelijke aansprakelijkheid kunnen komen, en desniettemin ophouden met betalen, hielden op die solvabiliteit te bezitten, die voor haar voortbestaan onmisbaar is. De opmerkingen in het tweede lid van het Kamerverslag, voor zooveel dit artikel betreft, vervallen hiermede. Het voortbestaan der Vereenigingen is op dertien maanden gesteld in verband met den in art. 59 gestelden termijn. Bij de vereffening is thans ook „in overleg met" de Rijksverzekeringsbank opgenomen, voor wat de rekening tusschen de Rijksverzekeringsbank en de Bedrijfsvereeniging betreft. De bevoegdheid om bij onoverkomelijken strijd tusschen den vereffenaar en de Bank, een anderen vereffenaar aan te wijzen, is door toevoeging van eene nieuwe zinsnede toegekend. Volgens het tweede lid wordt de Vereeniging geacht voor de vereffening te blijven voortbestaan. In de eerste zinsnede van het 4^^ lid schijnt uit dien hoofde van vorderingen tegenover de Vereeniging en van hetgeen haar toekomt, nog te kunnen gesproken worden. De tweede zinsnede, even als het zesde en zevende lid zijn thans vervallen. Ondergeteekende is toch bij nadere overweging tot het inzicht gekomen, dat het wenschelijk en mogelijk is, bij de vereffening zelve alle uit nog loopende rente ontstaande verhoudingen tusschen de Rijksverzekeringsbank en de gewezen leden der Bedrijfsvereeniging geheel af te wikkelen. Hij stelt daarom thans voor dat de Rijksverzekeringsbank van de Bedrijfsvereeniging ontvangen zal de contante waarde der bij schatting te bepalen renteverhoogingen, en voor de later van de Rijksverzekeringsbank te vorderen bedragen van dekkingsom bewijzen aan toonder zal afgeven. Dit vergemakkelijkt tevens de liquidatie der leden onderling, voor wie niets zoo hinderlijk is, als dat ze niet van elkander af

kunnen komen. Art. 96. De verwijzing naar art. 19 der wet van 17 November 1876 {Staatsblad n». 227) is weggelaten, en in het artikel zelf de geheele regeling opgenomen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen