Amendement-Kuyper op de Ongevallenwet - pagina 78

72 ring op zeer minutieuse regeling zou worden aangedrongen. Nu het omgekeerde het geval is, komt het ook hem verre verkieslijk voor, eene eenvoudiger berekening voor te schrijven. Het allereenvoudigst ware, zooals in art. 17, eerste lid, sub 3*^. der Italiaansche wet van 17 Maart 1898 is geschied, een vast bedrag van omstreeks 1" 5 per werkman, te bepalen. Zoover durfde hij echter vooralsnog niet gaan, te minder daar hem de gegevens ontbreken, om te beoordeelen of f5 voor ons land een evenredig bedrag zou zijn, of welk ander bedrag daarvoor in de plaats zou zijn te stellen. Hij stelt daarom thans voor als waarborgsom een jaar premie te laten betalen, en daarbij eiken werkgever voor het hoogste gevarenpercentage van zijne klasse aan te slaan. Deze regeling komt het naast aan art. 43, maakt de opneming van een afzonderlijk tarief overbodig, en leidt tot veel hooger bedrag dan in de Italiaansche wet gesteld is. Immers f5 per werkman zou gerekend op een gemiddeld jaarloon van f500, nog slecht f 0,01 per één gulden loon aanwijzen. Een gemiddeld veel te laag bedrag. In het Oostenrijksche tarief is het gemiddelde f 0,02^. Bovendien zouden dezelfde werkgevers, stonden ze rechtstreeks onder de Bank, toch niet meer dan één jaar premie betalen, en hierdoor alle risico gedekt zijn. Waar nog bijkomt, dat de Bank het recht heeft, zoo binnen het jaar het bedrag ontoereikend werd, aanvulling te vorderen. Art. 87. De opmerking der Regeering, dat, gelijk thans het eerste lid, geformuleerd is, de Bedrijfsvereeniging te veel zou betalen,

is

juist.

Dit bezwaar

van berekening aan

te

is

ondervangen door

nemen het gemiddeld

als

grondslag

getal vaste en losse

werklieden.

Vermelding van het voor de onderscheidene leden der vereeniging in rekening gebrachte aantal werklieden, scheen voor de controle door de Vereeniging op de berekening uit te oefenen, noodzakelijk. Na de in het eerste lid aangebrachte wijziging, vervalt deze noodzakelijkheid, daar het de Vereeniging zelve is die de opgaven voor art. 88 inlevert. Dat bij de Bank het aantal bij de wet verzekerden over een loopend jaar niet bekend zou zijn, kan ondergeteekende zich niet voorstellen. In de statistieke gegevens, zoo in de Duitsche als Oostenrijksche officieele Nachrichten voorkomende, wordt steeds het aantal verzekerde werklieden vermeld, zelfs voor de onderscheidene bedreven. Zelve deed de Regeering hieromtrent mededeelingen, b. V. op blz. 13 der Memorie van Toelichting, waar vermeld staat, dat in 1895 in Oostenrijk 1 131 307 verzekerde werklieden waren. Is nu de Bank ook ten onzent, na afloop van elk kalenderjaar, in het bezit van een hiermede soortgelijk cijfer, dan is naar de bedoeling van het artikel dat bekende cijfer op het totaal bedrag der administratiekosten te deelen. De eenige bedenking, die zou kunnen rijzen is, of het beheer der Bank reeds in de eerste helft van Januari tot de kennis van dit cijfer gekomen was, om vóór den Isten Februari de vereeniging te kunnen aanschrijven. Bleek dit, dan ware door het stellen van een lateren datum deze bedenking te voorkomen. De onderstelling van de Regeering, dat bedoeld zou zijn het bedrag der administratiekosten niet door het totaal aantal volgeus de wet verzekerden te deelen, maar door .r+'/si?' waarby de x

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen