Als gij in uw huis zit - pagina 116

104 naar vader heeten. Dat was zoo usantie, dat sprak vanzelf. En eerst toen Elisabeth er tegen opkwam, en 2^charias" beslissing werd ingeroepen, toen eerst kreeg het kindeke den profetischen; den van Godswege verordenden naam van Johannes.

En zoo

gaat het nog.

namen inheemsch geworden. Uit de twee familiën waaruit man en vrouw kwamen, vloeien nu die twee reeksen van namen in het jonger geslacht van het nieuwe huisgezin saam. In elke familie zijn enkele

Gewoonterecht heeft hier zelfs zekeren regel verordend, en er zijn waarin men zich aan dezen regel zóó vasteiijk houdt, dat eigenlijk elke naam van een kindeke, dat geboren staat te worden, kringen,

reec^ vooruit vastligt. Zoó Hgt het in de familiën, en dus moet zóó en niet anders

naam

zijn

zijn.

Hierin nu hgt iets menschelijks, iets dat om den samenhang van ons geslacht geëerbiedigd moet worden. Een hond, een paard, een schip noemt men zóó maar. Naar gril Toevallig, en zonder verder nadenken. of inval. Maar bij de kinderen der menschen heeft men den saamhang met vroegere geslachten te eeren. Elk kindeke dat geboren wordt, is niet maar een eenling, maar een drager van het bloed, en dus ook van de traditiën der ouders en voorouders. behooren bijeen. Menschen staan met menschen in verband. vormen saam één groot en breedvertakt gezelschap. En dien samenhang, dat verband drukt men nu uit, door den naam van vader en grootvader, van moeder en grootmoeder, op kinderen en kleinkinderen over te planten. In elk geslacht behoort een wedijver te leven, om zijn geslacht rijker door en hooger op te voeren allengs geestelijk te verheffen voor God te maken en het is deze prikkel tot zielenadel die uit ons geslacht tot ons komt, en die door het bestendigen van die gelijke geslachtsnamen in ons werken moet.

We

We

;

;

;

wijkt men hiervan af, en vraagt iemand buiten de familie, of ook men geeft zijn kindeke den over zijn kindeke peet te zijn naam van een man van naam, wiens gedachtenis, na zijn dood, ons

Soms

om

heilig

;

is.

men dit stelselmatig. Als iemand Doop kwam, moest hij zijn ouden naam verliezen, en een Ghrislennaam aannemen. Zoo was het bij Een heiden die tot Israël reeds geweest met den Proselietendoop. In de eerste Ghristentijden deed uit de heidenen tot den heiligen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen