Als gij in uw huis zit - pagina 61

49 van ontspanning aanbrak, een ongewone dag, die in het gewone leven afwisseling brengt, een dag waarop voor al de huisgenooten iets meer dan anders te genieten valt? En wie heeft dan zijn oog open, klaar open voor de werkelijkheid die het niet telkens ziet, en als met handen tast, hoe het gevoel van rijk bezit in elkander, o, in zoo tal van gezinnen nauwlijks meespreekt, en hoe veeleer aller hart en zin, als de gelukwensch in de morgenure afliep, uitgaat naar de dingen die komen zullen, en in de dingen die komen, schier geheel opgaat? Soms zelfs loopen zulke dagen van heerlijke glorie zondig af. Als er hoven de middelen geld werd verspild. Lichtzinnigheid levenstoon gesprek en aan den maaltijd werd. En aan dien maaltijd zelven in brooddronkenlieid de zinnen vermeesterde. Doch al komt het, Gode zij dank, in Ghristengezinnen tot dit uiterste slechts uiterst zeldzaam, dat de reformatie ook der verjaardagen in ernstig diende ter hand te worden genomen, moge ontkennen, wie aan ernst geen lust heeft, maar stemt al wie God vreest, ons van harte toe.

menig gezin

Bovenal op zulk een gedenkdag is hij het altaar onze plaats, en op moet op zulk een gedenkdag nog meer dan God ten offer gemengd worden. Of wijst de herdenking van onze geboorte niet rechtstreeks op die geboorte zelve terug, en daarmee op Hem, op wien onze moeder ons in barenssmarte wierp, die ons door zijn wonder bestel en wondere scheppingsmacht formeerde en tot aanzien riep, na reeds van eeuwig aan ons gedacht te hebben, eer Hij ons oog voor het levenslicht opende ? Die dagen en jaren die sinds verliepen, zijn ze niet als één schouwtooneel van de goeddadigheid onzes Gods, die, waar zoo duizenden reeds vroeg werden afgesneden, ons spaarde, ons het leven liet, en al die dagen onzes levens ons gevoed, gedrenkt, gekleed en gedekt, bewaard en in zijn liefde verzorgd heeft? Moet ons op zulk een dag de gedachtenis daaraan niet als met één machtigen toon in het oor der ziel klinken, als de roepstem onzes Gods, waarmee Hij nooit ophield ons te lokken en te trekken naar dat outer der aanbidding anders, liejde en lof voor

heihge gemeenschap? Moet ons bestaan en moet ons levenskracht, moet onze roeping

zijn

moet ons karakter, moet onze den dienst des Heeren, moet de vraag of uw voet staat in de poorte van het hemelsch Jeruzalem, op zulk een dag niet met verdubbeling van ernst worden ingedacht? Ja, zal, wie niet op mijlen afstands van zijn hart, maar dichtbij zijn ziel leeft, op zulk een dag van stillen ernst, niet ook zijne zonden gedenken? Tegenover de vraag wie God voor hem was, niet ook doorleven,

in

4

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen