Als gij in uw huis zit - pagina 218

206 Heeft toch eenmaal de lach u overmand en u den ernst uit uw hart geroofd, dan gaat die lach al spoedig in onheiligen, in boozen, soms in duivelschen lach over. Tot het ten leste de spotlach wordt met het heilige, het uitlachen van wie u in den weg staat, of het ophalen van uw hart aan den

om

anderer gebrek of leed. zoo vaak van zonde in woord of daad, maar wordt het geen tijd, dat er ook eens belijdenis kome over de zonde in uw lachen gezondigd: ook al schreed het bij u persoonlijk nog niet tot den giftigen hoonlach voort? Ook hier, we stemmen het toe, is het trekken van de juiste grens, o, zoo moeilijk, want er wordt evenzoo door somberheid en gemelijkheid en onvriendelijke stugheid tegen de liefde Gods gezondigd. Maar een grens is er toch. En die grens moeten we zelveii eerbiedigen. Voor die grens moeten we onze kinderen leeren stand houden. In den trant onzer vaderen moet ons huislijk en maatschappelijk verkeer niet één lachen met een enkelen druppel ernst er in zijn. Ook niet één ernst, met een gedwongen lach afgezet. Veel minder nog, niets dan lach in het hart met een mom van ernst voor het aangezicht. Dat kan nooit naar Gods Woord zijn, en is door onze vaderen lach

o.

Men gewaagt

steeds verfoeid. Neen de echte,

maar

het

wezen

de uit bedoelt,

God

in

hoeft

ons gewelde ernst, die geen schijn

met geen lach van

buiten gesierd te

worden. Uit

maar

dien

een

zijn tijd.

in

lach

God die

geheiligden ernst

aan

zonde

komt de

gespeend

is,

gulle lach vanzelf op,

en vooral een lach op

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen