Als gij in uw huis zit - pagina 219

207 daar

of

een

enkele

overdadige

rijkaard,

of een paar gewetenlooze

losbollen schuilen.

Zulke schandvlekken toch heeft elke tijd en elk volk gekend maar verwoest de natie niet, zoolang in die natie de volksconscientie er nog veerkrachtig tegen protesteert en reageert. Neen, wat gewraakt wordt, en waartegen het Wee u! van den Heere der heirscharen uitgaat, is wanneer die weelde het volk zelf in zijn breedere kringen, tot zelfs de belijders des Heeren, aantast, en de nuchtere, ernstige levenstoon op de publieke markt des levens almeer voor het gedreun van het zingenot de vlag moet strijken. Dan wordt spel en vermaak onder alle rangen en standen het doelwit waarop men mikt, de buit waarop men jacht maakt. En dan is het volk het ^ti'eec^e stadium van zijn verderf ingetreden, en gaat tegen dit tweede verderf nogmaals verwijtend en terugroepend de boetbazuin van het tweede Wee u ! uit. ;

dit

nu kan dit bederf alleen gebracht worden, of doordien oordeelen uitzendt en verarming voor verrijking doet intreden, of wel doordien de predikatie des Woords krachtig de boetbazuin opsteekt, het volk stuit in zijn wilde vaart, en het van de heidensche zeden die insluipen weer naar een stil, huiselijk leven, gelijk het Christenen betaamt, terugroept. De beterschap komt niet van dusgenaamde „veredeling van het Volksvermaak", en ook niet van het »Nut van het algemeen", en nog minder van de schijnpogingen om door fijne kunst het Tooneel te Tot

God

staan

zijn

verheffen.

Al die soort middelen zijn niets dan looze kalk, waarmee men de scheur in den muur van het nationale leven dichtpleistert, om het naderend verderf aan het oog te onttrekken. Een volk, aldus afglijdend op de helling, kan zichzelf niet meer redden. Daar mist het in zijn door weelde verzwakt gestel den moed en de veerkracht toe. Het zucht onder de mode, en als slaaf van die mode, moet het wel meêloopen en volgen, als de weelde op het pad voorbijgaat. Neen, redding van een volk ligt alleen in die kern der natie, die de getrouvvigheden bewaart, en nog beeft voor het Woord, en aan zijn

God

vasthoudt. Jezus zelf spreekt het uit: alleen in die kern schuilt nog het zout^ dat het bederf weren kan. Niet omdat deze lieden zooveel beter zijn, maar omdat hun het Woord nog tegenkomt, en Gods Heilige Geest in hen werken blijft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen