Als gij in uw huis zit - pagina 232

220 ellendige toestand geboren, dat er in kerk, in staat en in maatschappij schier niets kan worden opgebouwd en niets duurzaams tot stand gebracht, omdat men telkens weer op die betweleri] en dwarsdrijverij stuit, die ophoudt, ontzenuwt en verlamt, en de veerkracht verspelen doet in onderling geharrewar in plaats van ze te gebruiken in beleidvollen aanval op den

vijand.

Zoo gevoelt ge den samenhang van deze zonde der betweterij met de „spraakverwarring van Babyion." Toch kenden ook de oude Romeinen dit booze kwaad reeds, als ze spraken van tot capita tot sensus, een spreekwoord door ons overgenomen in het zeggen: „Zooveel hoofden zooveel zinnen.'' Of zooals men ook wel zegt Zoo een ieder zijn stokpaardje." Soms, zij het ook ten onrechte, overgeleid in dat andere spreekwoord: „Ieder vogeltje zingt zooals het gebekt is." Dit neemt echter niet weg, dat hoe noordelijker men opkomt, dat sterke drijven van den wil en den zin van het lieve eigen ik, al krasser wordt. Een Noorsch denker drijft thans zelfs het stelsel, dat tegen alles en een ieder in te sjaan, en altoos zijn eigen zin en wil door te zetten, de onverbiddelijke voorwaarde is voor het verkrijgen van een scherp uitgesneden karakter. En ook ten onzent wisten onze vaderen reeds zoo uitnemend wel, hoe die betweterij ons in het bloed zat, dat ze als ter waarschuwing den pijlbundel in den leeuwenklauw op hun wapenschild zett'en, met als randschrift het eerste stuk van het spreekwoord: „Door eendracht komt de kleinste staat er bovenop, door betweterij gaat de machtigste staat te gronde." Concordia res parvae crescunt, discordia maximae dilabuntur. :

Iets

wat wij

riepen,

maar Rome

om

in practijk bracht,

ons. Calvi-

nisten, gedurig de loef af te steken.

Nu

zou

betweterij,

deze nooit

demon, want een echte demon is deze zonde der duurzaam invloed oefenen, als ook deze demon zich

zoo verleidelijk voordeel als een engel des lichts. dien Noorschen denker hoordet ge het reeds het is hem te doen om karakter. Wat is schooner dan een karakter met vaste trekken ? En toch wat gemis wordt thans dieper gevoeld dan de schaarschte aan kloeke karakters ? En zou het dan niet prijslijk, niet lofwaardig zijn, om ter wille van dege karaktervorming eigen zin en

niet

Van

:

eigen wil te streelen ? Daar komt bij, zoo'n jabroer, wat hebt ge daaraan duidendheid, die het altoos met de meerderheid eens

? is.

Zoo'n onbe-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen