Als gij in uw huis zit - pagina 50

38

Toch

is

dat einde van den herfst niet al de herfst, en ook in dit

jaargetijde gaat aan zijn voleinding een tijdperk

van overgang vooraf,

soms met een eigen schoon. Als

de

eerste

herfststorm doorworsteld

is,

volgen er soms rustig

schoone dagen, die u weldadig aandoen, en u soms zelfs een uiting van bewondering ontlokken. Niet het minst in ons land komt dit herfstschoon in zijn zachte tinten soms overliefelijk uit, en het is niet het minst uit die herfsttinten dat onze vaderlandsche schilders hun vruchtbaarste indrukken hebben opgevangen. De lente en de zomer zijn soms vermoeiend weelderig gekleurd. De tinten zijn dan weinige, de kleuren overstelpend vele, en die kleuren zijn vaak hoog en sterk sprekend. Maar in den herfst is het of die hooge kleuren gedoezeld en in zachte tinten worden overgeleid. Daardoor steekt dan het ééne niet zoo sterk bij het ander af. Alles smelt meer in één. En ongemerkt wordt er zoo een schoone harmonie geboren. Dat doet deels het vocht in de lucht, dat de kracht der lichtstralen breekt, en deels is het de mindere levenskracht in de natuur zelve, die haar minder scherp geteekend uit doet komen. En hierdoor verzoent God ons met het verlies van den zomer. De sterke hitte drukt niet zoo meer, en toch is er nog geen koude die ons naar

binnen jaagt.

De avonden

zijn niet meer zoo ingekrompen kort en toch niet zoo lang dat ze vermoeien. De dagen korten in, maar zijn toch nog niet zoo kort, dat ze u het uitgaan beletten. Zoo houdt de herfst in alle manier zeker midden, zeker evenwicht, zekere harmonie, die u rustig stemt en ontspant na de overspanning

van den zomer.

En

niet alleen

verzoent,

maar

dat

God u zoodoende met

Hij verzoent u door dat

het afgaan van het jaar schoon van den herfst ook

met het afgaan van uw eigen dagen. Hij toont u in dien herfst hoe ge ook op gevorderden leeftijd

nog

eigen roeping hebt, om in uw karakter, in uw gemoedsbestaan, in uw levensuiting iets te ontwikkelen en te openbaren, wat dusver in u schuilen bleef, t. w. het schoon van het kalme, van het rustige, van het zacht getinte. Geen slingering meer maar evenwicht. Zoover het onder ons menschen gaat, voltooide harmonie.

een

Wie dan ook op zijn ouden dag nog in passie uitkomt, nog door hartstocht wordt gedreven, of het middenspoor mijdt, om op zijpaden aan den uitersten kant te loopen, maakt een stuitenden indruk. Een ziel, een menschenhart, een karakter, dat op den ouden dag nog den hoogen gloed, de forsche kleuren, de sterke slingeringen vertoont, en niet tot evenwicht is gekomen, wekt eerst uw weerzin, daarna uw toorn en ten leste uw lachlust op.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen