Als gij in uw huis zit - pagina 214

202 Het is een Wee u f tegen de onheilige koorts van het kapitalisme. Een Wee u ! tegen Mammon, en tegen een iegelijk die als priester of koorknaap om het outer van Mammon den dans der hebzucht en der schraapzucht meedanst.

Dat er ook een protest in dat Wee u ! ligt tegen de oude, zondige gewoonte, om voor enkele gegoede gezinnen heel een gracht, met overgroote huizen en tuinen in beslag te nemen, terwijl de talrijke gezinnen uit den lageren stand in kelders, krotten en sloppen werden weggestopt, spreekt vanzelf. Galvijn geeselde dit bedrijf terecht als een eerzucht en ijdelheid en onbarmhartigheid, die we veroordeelen moeten. Ja reeds Ghrysostomus ontzag zich niet zijn Byzantijnsch gehoor te kastijden met de woorden „Uw hebzuchtige zin gaat zoover, dat ge aan de armen ten leste ook het zonlicht en de vrije lucht zoudt benemen." Feitelijk is het daartoe dan ook gekomen, en de tegenwoordige beweging, om betere arbeiderswoningen te stichten, waar wie weinig heeft, althans Gods lieve zon, en wat sterkende lucht kan inademen, is den hartelijken steun van elk Ghristen dubbel waard. Maar ook afgezien hiervan ligt in dit eerste Wee u! een waarschuwing voor den belijder van den Ghristus, om niet in grootsche behuizing, noch in het bouwen van halve paleizen, noch in den aanleg van onafzienbare buitenplaatsen, heil te zoeken, maar tevreden te zijn met een matige woning, die ruimte aanbiedt voor het vereischt gebruik. Ook bij de keuze van een woning moet het gebruik, en niet de zucht om groot te wonen, den maatstaf aangeven. Ook daarin toch speelt de ijdelheid, en komt de zucht om anderen :

achter zich

weg

te

dringen,

uit.

Immers daarin juist ligt bij de hebzucht de wortel der zonde, dat ze op zelfverheffing uit is, en om dat doel te bereiken, anderen verdringt en terugdringt.

De ge

profeet doet dit scherp uitkomen in de woorden Zoolang trekt aan huis en akker aan akker, tot er ten leste geen plaats :

huis

meer

voor de andere inwoners

zij,

en

gij

alleen als inwoners

wordt

overgelaten.

Want maar

het

komt wel zoover

niet,

omdat hun macht

te

kort schiet,

voor zooveel aan hen ligt, metterdaad niet anders te werk, als wilden ze ieder ander van zijn plaats verdringen en uit zijn bezit werpen, zoodat die dan maar onder den blooten hemel moeten leven, of naar elders verhuizen." In de kapitalistische koorts werkt de prikkel van den broedernijd. toch, zegt Galvijn terecht,

„gaan

zij,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen