Als gij in uw huis zit - pagina 126

114 Jcan bloeien, of ze moet met stille zorge, met een zorge die zich nooit verloochent, nagespeurd, geleid, gezuiverd en behoed worden. In die zorge ligt der ouderen plicht jegens hun kroost, maar ook der kinderen plicht onderling, vooral van de oudere jegens de jongere,

niet

van de zusters jegens haar broeders. Niet het minst dit laatste.

Of

leert

de

ervaring

niet,

dat de band onder

zelfde gezin gemeenlijk veel enger bindt

moest omstrengelen

de zusters in een die de broeders

dan de band

?

Vergelijkenderwijs hoort ge van hroedernijd zooveel meer dan er ooit van zusternijd gefluisterd werd. Dat komt omdat de zusters meer door het huiselijk leven omsloten zijn, minder eigen wegen bewandelen, en daardoor zooveel minder tegenover elkander komen te staan, terwijl haar broeders al spoedig de wereld ingaan, en omdat hun aard meer op het kiezen van eigen paden is aangelegd. Vandaar dat juist de zusterliefde onderling, en hare liefde waarmee ze haar broederen omvangen, voor het bloeien der broederliefde in het huisgezin zoo ongemeene kracht bezit. Dat dan toch onze jongedochters ook in dit stuk haar roeping

mochten verstaan. Want, ja, het is wel zoo, dat we het ook van Gods kerke zingen „Hoe lieflijk is 't als zonen van hetzelfde huis als broeders samenwonen." Maar opdat het geestelijk waar zij, en God geve het, geestelijk steeds meer waar worde, blijft het toch vóór alle dingen eisch, dat het hvislijJc leven, waarvan het geestelijk beeld genomen is, zulk saamwonen van de zonen van een zelfde gezin vertoone. :

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen