De engelen Gods - pagina 198

DE ENGEL DES HEEREN.

194

het nergens, en zegt veeleer dat

bovendien,

Docli

gelijk uit al de verhalen

hij

der engelen natuur niet aannam.

deze Engel des Heeren?

verscheen

Jioe

in menschengestcdte.

blijkt,

Natuurlijk,

Vooral het verhaal

van Manoach en bij Pniël heft hierover eiken twijfel op. Een engel En zoo zou men is een geest en kan als geest ons niet verschijnen. dan weer deze ongerijmdheid verkrijgen, dat de Zone Gods eerst het een engel aannam, en daarna, als engel, weer de gestalte

van

wezen

om

van een mensch,

eerst als een vermenschte engel zich te openbaren.

Uit dien hoofde verwerpen we geheel deze ongerijmde voorstelling, en houden staande, dat er óf te vertalen zij: »de Gezant des Heeren", óf wel dat »Engel" in de uitdrukking: »de Engel des Heeren" een overdrachtelijke beteekenis heeft, genomen van den gewonen engel als bode Gods.

over

waar vanzelf

Iets

uit volgt, dat al

wat opgeteekend

staat

den »Engel des Heeren" ons metterdaad niets leert omtrent de

verhouding waarin de engelenwereld Volledigheidshalve

zij

den Christus

tot

staat.

nog een kort woord aan toegevoegd over

hier

mannen" die aan Abraham bij de eikenbosschen van Mamré Sommigen meenen hier in die drie mannen de heilige verschenen. Drievuldigheid te zien, maar het verhaal geeft hiertoe geen recht, »de drie

en ook onze Kantteekenaren verwerpen deze opvatting. Uit Gen. 19: blijkt toch, dat twee van deze drie personen engelen waren, en uit 1

Gen. 18: 33, dat Jehova één der drie was. Er staat toch: »Toen ging Jeliova weg, als Hij geëindigd had met Abraham te spreken, en die ticee

haal

kwamen

engelen

Jehova

en

te

twee

de

Sodoni in den avond."

men

zoo

aandoen,

geweld

Hem

Het

is

alzoo het ver-

de scherpe onderscheiding tusschen

verzeilende

engelen

uit het

oog

verliest.

Abraham desniettemin bij den eersten oogopslag zich verd7'ie geicone 7'eizigers te doen te liebben, bewijst klaarlijk, met beeldde dat de Heere met zijn engelen niet in Goddelijken luister verscheen, maar in de gestalte van drie reizende personen, die als de andere Dat nu

menschen gekleed waren. Onbegrijpelijkkan dit alleen aan hem voorkomen, die den mensch in zijn kleed aanziet voor iets dat eigenlijk buiten

God om

stand

tot

dat

belijdt,

alle

komt en

bestaat.

Wie daarentegen

gelooft en

kinderen der menscheu, één voor één, naar

ziel

en

lichaam, van oogenblik tot oogenblik, eeniglijk bestaan door den wil

en de kracht Gods, en dat tot

niet

ophield

verstuiven

hen

te

zij

zouden,

zoowel indien

als

hun

kleed, als in een

de Heere ook

oogwenk

maar één seconde

dragen en in stand te houden, vindt er niets onge-

mensch schept en in stand houdt, met lompen bekleedt, op zulks voor de uitvoering van zijn Raad dien-

rijmds in, dat diezelfde God, die alle

en elk

ze

allen,

oogenblik

één voor één, dat Hij

met

jjiirper of

stig acht, vrijmachtig over een mensclielijke gestalte en een menschelijk

kleed kan beschikken,

om

straks, als zijn raad volbracht

is,

die

mensche-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen