Het Calvinisme - pagina 12

HET CALVINISME

8 Klaarheid

van

betoog vordert,

IN

DE HISTORIE

dat ik begin met in mijn eerste

Ter wat we onder Calvinisme niet, en wat we daaronder wel hebben te verstaan. Ik ga daarbij uit van het thans heerschend gebruik van dien naam, dat in de onderscheiden landen en levenssferen volstrekt niet hetzelfde is. Het veelvuldigst wordt de naam Calvinist heden ten dage nog gebezigd als sectarische naam; niet in Protestantsche, maar in Roomsche landen, met name in Hongarije en Frankrijk. In Hongarije telt de Gereformeerde Kerk nog twee en een half millioen zielen, die van Roomsche zijde en in de Joodsche pers standvastig met den nietofficieelen naam van „Calviner" worden gebrandmerkt. Een min lieflijk bedoelde naam, die op de leden der Gereformeerde Kerk daar te lande ook dan wordt toegepast, indien ze de laatste sympathie voor het geloof hunner vaderen reeds volledig hebben uitgeschud. En op hetzelfde verschijnsel stuit ge in Frankrijk, vooral in ZuidFrankrijk, waar „Calvinistes" eveneens, en sterker nog, een sectarisch brandmerk is, waarbij niemand meer vraagt, wat de gebrandmerkte persoonlijk gelooft of belijdt, maar dat aan een ieder wordt opgedrukt, ook al is hij atheïst geworden, die nog bij de église reformée is aangesloten. Georges Thiébaud, bekend door zijn anti-Semitisme, heeft tegelijk het anti-Calvinisme in Frankrijk weer wakker geroepen, lezing historisch het begrip van het Calvinisme vast te stellen. afsnijding van misverstand, dient uitgemaakt,

en tot in de Dreyfusquaestie toe zijn „Joden en Calvinisten" als de twee anti-nationale machten tegen de macht van den „esprit gaulois" overgesteld. Dit sectarische gebruik van den naam Calvinist is herkomstig van de Roomsche polemisten, die van meet af gewoon waren, den in hun oog gevaarlijksten vorm van het Protestantisme, onder dien gehaten term te bestrijden. Voor de kennis en waardeering van het Calvinisme daarentegen is deze eerste beduidenis van den naam „Calvinist" van niet het minste gewicht, daar ze puur formeel en uitwendig is, los van alle geestelijke belijdenis. Vlak tegenovergesteld hieraan is het tweede gebruik van het woord Calvinisme, dat ik het confessioneele noem. In dien zin verstaat men onder Calvinist, een beslist aanhanger van het dogma der Voor-

—

beschikking. Zij die het sterke hechten aan de Praedestinatie afkeuren,

Roomsche polemisten één lijn, als door u Calvinist te noemen, u voorstellen als lijdende aan dogmatische bekrompenheid en als gevaarlijk voor den ernst van

trekken dan in zooverre met de

ook

zij,

het

zedelijk

leven.

En omgekeerd

zullen theologen, die uit volle

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen