De overheid - pagina 174

LOCUS DE MAGISTRATU.

156

den

souvereinen

laat

het

om

vorst

van

dragen

haar

te

Door

land

van

band

een

aannemen van eene ridderorde

van mensch over mensch

souvereiniteit

eo ipso

sluit

geen ander souvereine rechten over hem kan doen gelden, want vereine rechten gelijk, dan

de souvereiniteit gedeeld,

is

over

heeft zin,

en

een

creatuur,

dus

ook over een mensch

ook uitoefent het imperium

zijn

zijn

in,

zijn die

dat

sou-

ze hooger, dan

is

Daar nu God het imperium supremum

souvereiniteit daardoor vernietigd.

de

Nu kan

land niet toestaan, dat door een burger van ditzelfde

een

met een anderen souverein wordt aangenomen, dan met

De

toestemming.

't

verpHchting tegenover den vorst, die haar uitdeelt.

zekere

de souverein

constitutie

een vreemde ridderorde aan geen Engelsch burger toe.

Hier Hgt nu de souvereiniteits-quaestie. ontstaat

De Engelsche

kunnen dragen.

engeren

in

zin,

den meest absoluten

in

daar

God

als

Drieëenige

over den persoon des menschen heerscht, zoo kan nooit een mensch over een

mensch eigen over

dien

souvereiniteit

Daarin

wordt.

vernietigd

niteit

uitoefenen,

omdat altoos het imperium van God

persoon hooger staat en voorgaat en rust

elk verschil die souverei-

bij

de grondstelling der Christelijke

religie,

men Gode meer gehoorzamen moet dan de menschen, dat overal, waar het rechtstreeksch imperium van God in strijd komt met dat van menschen over

dat

ons, dit imperium van

De tweede

2.

standige

souvereiniteit

ander met zich

van

den

bij

vervalt.

waarom de eene mensch over den ander geen

kan

uitoefenen

gelijk gevoelt.

eenen

men elkander

menschen eo ipso

reden,

Hoe

ligt

de eene mensch den

wil zulk een rechtstreeksche souvereiniteit

mensch over den ander ontstaan den kraag pakt of

dat

hierin,

?

Dit kan alleen, doordat

tot handtastelijkheden overgaat.

Zonder betooning van geweld wordt de eene mensch

onderworpen en kan en

slavernij

er

geweldenarij

te onttrekken, heeft nooit

zich

gerechtigd

macht.

zich

te

geen

zelf-

souvereiniteit

bestaan.

niet

aan den ander

Evenwel

is

er zeker

geweest, maar als de onderworpene kans zag zich

iemand daarin kwaad gezien. Veeleer gevoelde men onttrekken aan een met geweld over zich geworpen

Een door den mensch met geweld verkregen souvereiniteit vindt

in

mensch geen grond, geen „Anklang". Iedereen gevoelt, dat de eene mensch met den ander gelijk staat. Dit is de diepe waarheid van het woord „égalité" in de leuze der Fransche Revolutie, die evenwel hierin verkeerd ging, doordat zij zich ook uitbreidde over den het besef van den

wat persoon

betreft

uitwendigen toestand. 30.

De

laatste

mogelijkheid,

dat

de

eene

mensch

souvereiniteit uitoefent

overeenkomst aan den eerste onder-

over den ander,

is,

werpt.

evenwel kan nooit eene souvereiniteit geboren worden, want

Daaruit

dat de laatste zich

bij

zich met zijn persoon aan een anderen persoon

onderwerpen

is

een onzedelijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen