Het Calvinisme - pagina 84

HET CALVINISME EN DE STAATKUNDE

80

alles is niets mechanisch. Het ontwikkelt zich vanzelf evenals de stengel en de twijgen aan de plant. En wel heeft de zonde ook hier storend ingewerkt, en veel tot een vloek gemaakt, wat ten zegen bedoeld was, maar die noodlottige doorwerking der zonde is gestuit door de gemeene gratie en hoe ook de vrije liefde woele en het concubinaat ontheilige, voor de overgroote meerderheid van ons geslacht blijft het huwelijk de grondslag der menschelijke samendit

;

saamleven het huisgezin de nu geldt ook van de overige levenskringen. Ten gevolge der zonde moge de natuur om ons heen haar paradijsweelde verloren hebben, en de aarde ons nu doornen en distelen telen, zoodat er geen brood te eten is, dan in het zweet onzes aanschijns, de hoofdstrekking van alle menschelijke bemoeienis blijft toch ook nu wat ze krachtens de schepping en vóór den val in zonde was, t.w. de heerschappij over de natuur, en die heerschappij is niet anders te verwerven dan door aanwending der krachten, die dank zij de scheppingsordinantiën in de natuur zijn ingeschapen. Dienvolgens is alle wetenschap niets anders dan de aanwending van het ons ingeschapen onderzoekings- en denkvermogen op den kosmos, en de kunst niet anders dan de natuurlijke productiviteit van ons verbeeldingsleven. Al geven we dus toe dat de zonde, gestuit door de „gemeene gratie", in deze onderscheidene levensuitingen velerlei wijziging aanbracht, die eerst na het verloren paradijs opkwam en straks weer ondergaat als het rijk der heerlijkheid komt, toch is het grondkarakter van deze levensuitingen gebleven wat het oorspronkelijk was. Het is altegader scheppingsleven leving

en

blijft

primordiale

in

kring.

het

sociologisch

Ditzelfde

naar scheppingsordinantie, en dies organisch zich ontwikkelend.

Maar zoo

is

buiten zonde

gezinnen innerlijk

behoefte

zich

geopenbaard

hoogere eenheid saam

te

gebonden hebben gelegen

in

in

Want wel zou ook hebben om de vele vatten, maar die eenheid zou het koningschap van God, dat

het optreden der Overheid niet.

de

regelmatig, regelrecht en harmonisch in aller hart en aller leven zou

geheerscht en uitwendig zich zou belichaamd hebben in de patriarchale

Zoo zouden

niet Staten, maar zou er slechts één koning zijn geweest; juist datgene dus wat ons nu geprofeteerd is voor de toekomst, die ons na het wegsterven van alle zonde te wachten staat. Juist dit echter brak de zonde thans uit ons menschelijk leven uit. Die eenheid is er niet meer. Die heerschappij van God kan niet meer doorwerken. De patriarchale

hiërarchie.

wereldrijk onder

God

als

er

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen