De overheid - pagina 22

LOCUS DE MAGISTRATU. dit

Is

de

eenmaal geschied, dan kan

bij

de Gratia particularis,

de Ecclesia en

bij

de Consummatio Saeculi het

Christi,

Exaltatio

bij

verband van elk dezer topica met de potestas

civilis

bij

worden aangewezen.

Toelichting.

Deze locus heeft voor een jurist meer rechtstreeksch belang dan voor een theoloog, immers hij wijst de principiën aan, waaruit de rechtsordeningen en Als zoodanig echter is deze Locus niet jurihet magistrale bestuur opkomen. lo daar toch op den theoloog de verplichting rust de prindisch maar theologisch, I.

de

de

de rechtspleging

tusschen

Gods,

bestuur

potestas

de

civilis

aan

te

geven, 2 omdat

ook de verhouding tusschen het recht op aarde en het verhouding tusschen het bestuur van de overheid en het

principia,

Gods,

recht

en

rechtsgebied

voor het

cipia

behalve

den staat en de kerkelijke tucht,

in

de wederzijdsche verhouding van overheid en kerk en ook de verhouding van de

potestas

theoloog

mag

Stellig

diepen

tot

civilis

nooit

toestand

zouden

hem

Op

dit

en

het

Rijk der Heerlijkheid niet

door den

kerken gezonken

onze Gereformeerde

zijn in

zulken

de synodale organisatie van 1816 mogelijk maakte, wan-

als

Woords

neer de dienaren des II.

Christus

geignoreerd.

in dit

oogenblik behandelen

stuk goed onderwezen

we den Locus

als

waren geweest.

een geheel en deelen

we

den locus de Providentia, deels bij den locus de Gratia omdat er ook in de saamvatting van het geheel een belang ligt; om wat op dezen locus betrekking heeft als een systeem te geven, onder-

niet in, deels bij

generali, alles

verdeeld in verschillende paragrafen, en niet als ingezet in een behoorlijk geordende Dogmatiek, want dan zou de locus een andere plaats moeten hebben. Omdat in de oude Dogmatieken dit niet behandeld is en, zoo wel dan nog

daarom

onze eeuw aan de orde, moeopgebouwd worden. Deze § moest dan ook voorafgaan, omdat men allereerst weten moet, waar deze locus thuis hoort. Er is niets tegen te zeggen, dat men een materie, die op één punt betrekking heeft, in een locus behandelt, mits men maar in 't averechts,

is juist

deze locus vooral

in

ten zijne principiën doorzien en systematisch

oog houdt, op welke wijze zulk een locus in de Dogmatiek zijne plaats behoort in te nemen. En dan is er een principieel onderscheid tusschen een behandeling der Dogmatiek naar Loei en een organische behandeling der Dogmatiek.

De

Men

eerste

is

verzamelt

ouderwetsch

dan

gedachte betrekking Peccato, enz. zulk

een

in

heeft.

Doch op deze

locus

duidt

en voldoet niet aan de eischen der Dogmatiek.

éénen locus

Zoo

om

heeft

eene hoofdgedachte

men een

alles,

wat op die

locus de Christo, een locus de

wijze wordt geen organisch geheel geboren, immers

additieve

topica

aan,

welke naast elkander worden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen