De engelen Gods - pagina 270

266

T)E

STRIJD DER ENGELEN.

deze vraag dient daarom iu dit verband eenigszins dieper

Ook op ingegaan,

de poging behoort althans gewaagd te v»^orden,

en

om

uit

de vaagheid hier tot eenige juistheid en nadere omschrijving te komen.

Hiertoe nu sta hier in de eerste plaats een kort woord over den dus-

genaamdeu zieleslaap, die wel buiten ons onderwerp schijnt te liggen, maar er bij nader indenken toch rechtstreeks meê samenhangt. Men weet wat onder dien zieleslaap, waartegen reeds Calvijn een afzonderlijk tractaat schreef, verstaan wordt. Men bedoelt hiermede namelijk, dat de gestorven menschen, die bij den dood hun lichaam afleggen, en tot op 's Heeren wederkomst geen ander lichaam erlangen zullen, inmiddels

welk

enkel

dat

bestaan

voortbestaat

?

—

komt met den dezen

is,

te

ziel

voortbestaan

als een

zouden

noch

en dat alsnu op de vraag

:

als ziel

dat deze toestand geheel overeen-

zij,

Volgens de voorstanders van

de afgestorvenen, tot op den oor-

derhalve

noch

bewustzijn,

;

mensch zonder lichaam, enkel

antwoorden

toestand van den slaap.

zieleslaap

deelsdag,

de

hi

wetenschap,

noch

bezigzijn,

noch

handeling kennen, en zouden, zonder aandoening of genieting, onbewust voortdommelen als in den slaap. En hiertegen nu zijn, voor Calvijn, de leeraars der Christelijke kerk steeds in verzet ge-

na

en

komen, hebben er nadruk op gelegd, dut voor de verlosten in Christus terstond na hun dood de zaligheid intreedt, en dat ze er zeker van zijn,

aanstonds

bij

hun Heiland

te

zullen wezen,

bij

Hem in

te Avonen,

en alzoo heerlijke vreugde deelachtig te zijn.

Hoe waar noeg,

en

afdoende dit antwoord echter was, het gaf niet geervaring heeft dan ook geleerd, dat men door zeker

en

de

van

element

waarheid,

zien, de geloovigen

Ondervraagt

men

men nog algemeen

het stelsel van den zieleslaap, voorbij te

in

min of meer toch

in

een

a;?(/o'

dwaalspoor geleid

heeft.

huidige geloovigen op dit punt, dan zal

de

een voorstelling vinden, alsof de toestand der ge-

loovigen na den dood eigenlijk niets meer te wenschen overlaat. Iets

wat zoover gaat, dat men over de groote verandering die de wederkomst des Heeren in den toestand der gezaligden zal brengen, nauwlijks nadenkt, en dat niet het minst hierdoor het verlangen naar Heeren wederkomst, het Maranatlia^ wegsterft in de ziel. Men bidt nog wel om de wederkomst des Heeren, in den zin, dat men zijn komst, o zoo gaarne wenschen zou terwijl men zelf nog leeft. Maar wordt men ouder, en merkt men wel, dat men het zelf niet meer 's

beleven

zal,

denkende

dan wordt men voor »Ik sterf toch vooraf

:

ik zal er toch niet bij zijn

En len

dit allen

hooren,

nu

is

;

ik

zullen

dus

alle

Heeren wederkomst onverschillig, voor mij geeft het niet meer ;

;

ga nu reeds vooruit naar den hemel."

een onjuist belijden.

die in de graven zijn

en

's

weg

Naar Jezus'

stellige belofte zul-

de stem van den Zoon des menschen

verlosten des Heeren, uit wat

eeuw ook,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen