De overheid - pagina 343

§ maar dat

spreken, zaleen

den

De

11.

hij

van dogmata

magistratu

qualiteit als

zijn

in

sprekend,

officieel

tamquam

Paus ex cathedra apostolorum

in

eene genade van

infallibilitas heeft, als

Deze onfeilbaarheid geldt dus

Heiligen Geest gegeven.

325

ministro Dei.

niet in

's

Pausen

particuliere brieven.

Ditzelfde vinden

we nu ook

Waar men

koning

die

alleen

een

sedens, niet

solio

in

koning handelend optreedt. koopt

de eene jager

is

niet

op de

zijn pleizier

Bouwt

hij

hij

als

jacht,

dan

een huis en

hij

aangelegenheden, waarbij zijne

dan staan die twee

is,

ze zijn beiden jagers, en

gelijk,

de onderdaan van den anderen jager.

komt daarom alleen aan den koning toe in solio evenals de infalaan den Paus ex cathedra. Daarom moeten we tusschen den persoon

libiliteit

en

hofvleierij

wezen persoon

zijne majesteit scherp

onderscheiden

niet

laffe

voortgekomen. er

verheffing van

al,

op

om

stonden

wel

te

God

te zijn,

En

als wij.

voor zijne zonden een verlossing

eene wreedheid een koning

in

verbinding staat,

altoos

zijn

dit

hun persoon

in

hun

als

arm

moesten de Reformatoren wel

purperen mantel gevoelen zou, dat

in Christus

te vleien,

in

is

gewaarschuwd en

doen verstaan, dat Overheidspersonen

met de overige burgers en

zondaar even ellendig stonden

dienaar van

wat met het hof

metterdaad

is

het camarillakwaad,

juist al

Onze Reformatoren hebben daarentegen

altijd

gelijk

onderscheiden en het

van deze twee, waaruit

doen, opdat ook de arme zondaar met hij

wanneer

majesteit

van den koning en het

dit alle particuliere

daar draagt

is,

figuurlijk, n.1.

Jaagt een ander persoon op een jachtveld, dat naast dat

majesteit niet geldt.

van den koning gelegen

De

maar

Gaat een koning voor

paarden, dan zijn

hij

met majesteit bekleed

letterlijk,

koning meer, maar een particulier jager.

geen

hij

is

de majestas der Overheid.

bij

heeft, die

men maakt

noodig het

Het

heeft.

hem daardoor

wat voor hooge personen toch reeds

is

dan ook

moeielijk een

niet

gemakkelijk

Aan den eenen kant werpt men zoo een o-^jai/JaAov, een hinderpaal op voor den weg van hemelsche zaligheid. Aan den anderen kant nekt men daarmee de majesteit, het gezag. Gaat men persoon en majesteit verwarren en is de koning een miserabele figuur, dan spreekt men over de koninklijke waardigheid alsof men over den persoon van den koning spreekt, die slecht is. is.

Evenals

dan

de

majestas, die

daarentegen

De zaak staat

critiek

over den

God op den koning leidt tot

des konings gaat, wordt ook de

als

Vat men

gesleurd. Vleierij

aan de eene zijde de persoon des konings

met den ellendigsten zondaar en aan de andere hij

slijk

eerbiediging van den mensch.

staat dus zoo, dat

gezag geëerbiedigd blijven doet

persoon

gelegd heeft, door het

als gezag, dat

zijde

gelijk

moet het koninklijk

den koning door God

is

opgelegd,

al

persoon ook nog zulke rare dingen. dit

zoo op, dan gevoelt men tevens, hoe

we nu den klemtoon

leggen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen