Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 6

vroom

En

al een

ziel-elijl-

de

nog een ieder

rechfraardir/iitnl-iin/

van

ireJ

iiiisdiüden

hierin

ire

sentimentaliteit

dan

f/espeeld,

tegenspraal-,

hititen,

voor God en door God

maar

leeren van

hinnen

iirni-

meer.

enTvelen

icelijlcs

ter/en

Wcff

f/pmoed.

Jeert

is,

dat

deze

die

dei/cidriijl-

lief

met

gedweept

heilicflijk

rechi der reactie niet

„bloed"'

het

lieeft,

van toch

Golr/otlia lijdt

meer

het geen

keer in het Christel///,- hesef het accoord van

het apostolisch get}iigenis rerhroJien heeft, en dat de /icr/c van Christus,

weer

om.

geestelij/ï /crac/itig

te

worden, met geheiligd sentiment naar

Kruis terug moet.

liet

Met sentiment. Het mag geen dor, aan

los

icerktu ir/el ij/c en onsamenluoigend vertoonen van

elkaar geregen lijdenstafereelen zijn.

JT^at Pai/las

aan die

van Galate schreef moet regel hl ijven: .,denivel/ien Jezus Christus \ooy

oogen geschilderd Sentiment,

ire

is

geweest, onder u ge/cruist zijnde'' (III

schromen

niet,

over te nemen, trant in hiin

:

1).

dat iroord onzer jongere letterJciindigen

warm protest

tegen de herrorenclassiciteit

der ovdcre school hchlien ze gelijk.

Gemis aan ontzield.

reeks

was

van

O,

sentiment zoo

/leeft

Jauistig

was

onze lijdenspredicatie gaandeweg

oo/t

aanljiddelijk lijdensdrama in een

het

lijdenstel'sten stuifgeknipt.

En

onherispelijk.

met zijne verloochening

werd

zoo ,

De

opeenrolginq naar tijdsorde

de eene

maal Petras hoofdpersoon

een ander maal Judas met zijn verraad, dan

weer Pilatus met zijn juridisch aarzelen, en zoo heurtelings Parahhas Herodes,

en

Joannes

smarten schoof er

en de lasterende priesters,

slecJits zijdelings

tusschen door.

maar de Man van Het was niet meer

Goddelijl'c tragedie, zich in haar aangrijpende hedrijven ontplooiend,

één

mnar stukiverk, en daardoor van zelf

dor,

in

mgstiek kond en zonder

werking.

De

Gemeente zag niet meer Christns voor haar oogen geschilderd

en als onder haar gekruist. BroJcsgewijze werd nogmaals dor verhaald

wat ieder wist en niemand

nieuw leven

tot

ivekt,

niet

werlde,

taalt

niet begreep.

Waagt mi

en

boeide, en de

bleef

uit,

omdat

de heldenmoed,

kunst die het hestorven ver/iaal

liet

gevoel zweeg, de verbeelding

om met Da

Costa

te

spreken, zijn

deze bundel het, weer in ouden trant, passie-meditatién

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen