Bladeren
De overheid - pagina 398
LOCUS DE MAGISTRATU.
380
digheid te vindiceeren tegenover den bisschop van Rome.
vreemd
Klinkt wel
't
de Duitsche keizer zich Caesar en Augustus Romanus, Römischer Kaiser
als
doch werkelijk geeft deze
noemt,
titel
kennen, dat
te
hij
geroepen
tot het
is
voeren van opperbewind over de volken van Europa.
De bisschop van Rome moest van van den keizer tegen
te
den bisschop van
aan
kant pogen de autonome velleïteiten
zijn
gaan en hierdoor de onderworpenheid van den keizer
Rome handhaven.
Daaruit
Doch
geleid heeft.
daarentegen
de
in
de
strijd
van de Ghibel-
deze worsteling was de kracht der kerk uitgeput, terwijl
macht weer
keizerlijke
De
ontwikkelen.
kerkelijke
meer haar eigen kracht begon
iets
te
macht van Rome drong op den achtergrond, ze
gingen tanen en de macht van de Overheid is
is
en Welfen geboren, die eerst tot de volkomen nederlaag van den keizer
lijnen
in
Duitschland won.
Op
deze wijze
de Reformatie voorbereid.
Men
gevoelt nu, hoe de Römischer Kaiser in Duitschland op zeer natuurlijke
opnemen van de Caesaropapistische
wijze lust had in het weer het Byzantijnsche rijk
was
onder Romeinsche keizers met name onder Justinianus
Juist
recht eerst tot codificatie niet
te
denken
Christelijken
aan
staat.
een
theorie, die in
ingevoerd.
gekomen. recht
Spreekt
b. v.
Daarom komen
is
het
men van Romeinsch
Romeinsche recht dan
is
van Varro, maar aan het recht van een er
in
het
Romeinsche recht bepalingen
voor omtrent de verhouding tusschen Overheid en Kerk, waarbij aan de Overeen sterk ius circa sacra
heid
is
ingeruimd.
Daar nu de
land door lectuur van de pandecten zich in die
anders
niet
Duitsche
rijk
Overheid
als
recht
de
lectuur
verschafte
de
bij
ambtenaren en
het
juristen in het
ingang aan een geheel Caesaropapistische opvatting, waarbij de
zoodanig het recht kreeg
mag men
eenerzijds
om
die
of
juristen in Duitsch-
gevormd hadden, kon
lijn
zeggen, dat
in
den
in kerkelijke
strijd
zaken
te beslissen.
Met
van de Ghibellijnen met de Welfen
poging van den Römischen Duitschen keizer aan de orde was
de Caesaropapistische idee van Byzantium ook
in het
Westen en Noorden Rome,
van
Europa in te dragen en anderzijds de weerstand van de kerk van
die
met hand en tand zich verzette en opkwam voor de
vrijheid en
de
zelf-
standigheid van de kerk van Christus.
Wanneer men de geschiedenis der Middeleeuwen doorleest, moet men daarom weten, aan welken kant men zijne symphatieën plaatst. Meestal is de
wel
sympathie aan den
kant
der
Ghibellijnen
met de Duitsche keizers en kant
men zich sterk tegen Gregorius VII en de Pausen, omdat deze de macht van Rome hoog hielden. Maar onze sympathie is volstrekt niet op de hand van de Duitsche keizers, die metterdaad de onderwerping van de Kerk aan de Overheid wilden, de paganistische, Caesaropapistische idee voortplantten, terwijl het juist de
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Printen
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900
Abraham Kuyper Collection | 470 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900
Abraham Kuyper Collection | 470 Pagina's
