Het Calvinisme - pagina 49

HET CALVINISME EN DE RELIGIE het

in

die

somberheden inging, zich

vallei der

45

te

goed doen aan

zingenot, zotheid en pret.

Vlak hiertegenover nu het

religie

er

De

is

volstrekt

om God, dan moet ook

heel de schepping

om

ons

schepping en te

wat

eere geven.

En hoe dan ook de zonde geheele stukken der Gods eere ontrooft, de eisch en het ideaal blijft,

dat alle creatuur in religie gedompeld zal ten

slotte

De

Maar bovenal de mensch, die heel deze leven in die schepping Gode priesterlijk heeft

heen.

alle

wijden.

schepping aan en

Gode

vogelen daarboven. Zon, maan en sterren in het firmament.

natuur toe

plaatst zich het Calvinisme, dat voor de

universeele karakter handhaaft. Bestaat al

als

het

religieuse

offer

zijn, religieus zal

op het

altaar

bestaan,

van den Al-

Een religie die uitsluitend gevoels- of daarom voor den Calvinist ondenkbaar. De heilige zalving van den priester der schepping moet zijn baard en kleederzoom doortrekken. Geheel zijn wezen, in alle vermogens en krachten, moet van den sensus divinitatis doortrokken zijn, en hoe zou dan zijn bewustzijn, de Logos in hem, het van God in hem machtige

wilsreligie

zal

zal

nederliggen. zijn,

is

stralend licht des denkens, vatbaar zijn voor uitsluiting ? Zijn

God

den ondergrond van het gevoel en in de buitenwerken van de wilsdaad, maar niet in zijn zelfbesef, in het centrum van zijn bewust en denkend wezen zijn God wel in de wereld des gevoels en in de wereld van zijn ethisch bestaan, maar buiten de wereld wel in zijn zelfbesef vaste uitgangspunten der gedachte gesloten voor natuur en practijk, axiomatische vastigheden voor de kennis der schepping, maar zonder vaste steunpunten in het denken omhet stond voor den Calvinist met vertrent den Schepper, loochening van den eeuwigen Logos gelijk. En werd zoo voor het orgaan der religie het volstrekt universeel karakter in de totaliteit van alle menschelijk vermogen gehandhaafd, even beslist bepleit de Calvinist dit universeel karakter van religie voor wat haar sfeer en haar kring onder menschen aangaat. Niets is geschapen, of God schiep het met een ordinantie voor zijn aanzijn, en het is die volheid der ordinantiën Gods voor alle leven, die alle leven wel

in

;

;

—

—

doet opeischen, om Hem te worden toegewijd. Van een religie tot de binnenkamer, de bidcel, of de kerk beperkt, weet Calvijn niets. Met den Psalmist roept hij hemel en aarde, roept hij alle volken en natiën op, om Gode eere te geven. In alle leven is God present met zijn alomtegenwoordige en almachtige kracht, en geen sfeer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen