De overheid - pagina 233

§ macht toekennen, karakter, munus,

God toekomt, maar dat zij, wat betreft haar qualiteit God tot Souverein hebben. Daarom wordt

die alleen aan

ambt en

is.

de uitdrukking „dienares Gods" laten de Overheden meestal allen nadruk

In

om daarmee

op het woord „Gods"

vallen

Op

geven.

te

215

origine magistratus.

de allereerste plaats de gedachte vooropgezet, dat de Overheid dienares

hier in

Gods

De

8.

zich zelf

haar goddelijk karakter

te

kennen

er natuurlijk tegen het droit divin niets te zeggen,

is

maar toch moeten we vooraf den nadruk leggen op het Smkovoc en Xuroupybq zijn. Zij zijn Overheden van Godswege, bij de gratie Gods, maar dienaren, ze hebben God boven zich en God tot eigenlijken Souverein en zij ministri hun macht nooit anders uit dan door zelf organen te zijn, waardoor oefenen ;

Gods Souvereiniteit wordt uitgeoefend. De Overheid is dus 'Siky.cvoc en Xziro-jpybc kanten

Het verschil tusschen deze beide hare verhouding tot de onderdanen

behoeve van het

bate, ten

van het volk zorg

bedwingen en

geen Xnro-jpyoc, daarentegen

is

tot ;

zijn

te

dragen en niet

in

toom

want

hij

te

'Stcny.ovoc

hij

de verhouding der Overheid

God den Heere

Xuro-üoyix

om om

houden.

helpt de

Xaroupyoc, want

dat

van

De Overheden

volk.

door God aangestelde personen

te

is,

God, haar dienende betrekking

tot

maar van twee verschillende

beide,

uit.

voor

't

X<xiq

zijn

voorstelt en 'kuroupyoq

en ïpyuv, werken ten

dus

Xitroupyoi,

omdat

zij

welzijn van het gemeentebest.

als executeurs het volk te bestraffen,

Een beul

^mkovoc van den vorst en

is

menschen de wereld

uit,

een burgemeester

zorgt voor het welzijn der burgerij en draagt

een meer oeconomisch karakter.

Ten tweede

20.

zien we, dat ze een absolute beteekenis hebben,

staat een absoluut verschil tusschen

wetgeving terug.

De tegenwoordige

goed en kwaad. juridische

Dit punt

beschouwing

want

komt

stelt het

er be-

later bij

de

voor alsof

is, wat de Overheid als recht verklaart, alsof de Overheid zeggen kon, wat goed en wat kwaad is, alsof er buiten het ius constitutum geen recht zou

recht

zijn. c/.XXk

De T'Zi

uitdrukking van VS. 3 Kxy,'})

oi.

yy.p apyjivrec oLk da-lv (pbfiog

rrl)

ao/aS-o) 'épyu)

ZOU dan aldus moeten opgevat worden, dat iemand, die doet wat

goed is en dat, wie daarentegen ingaat, tot de kwaden moet worden gerekend. De maatstaf, de toetssteen van het goede en kwade is dan in de handen van de Overheid. Daartegenover nu wordt hier van ro

de Overheid

voorschrijft,

ayxB-óv

gesproken,

kwaad,

een

zich aan

d.

w.

er

z.

ordinantie door

God onderwerpen

is

een absoluut onderscheid tusschen goed en

God daarvoor

gesteld

;

daarin moet de Overheid

en daarom moet ze Gods dienaresse

zijn.

Van de Overheid als zoodanig wordt verder gezegd oj yap sik?, ty,v fMa.yjx.ipof.v (popel. De wettiging van het zwaard dragen ligt opgesloten in de woor30.

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen