"Ons program" - pagina 64

DE OKDINANTIËN GODS.

48

om om

waar men aanlandt, indien de raensch

herinneren

te

beginselen

d e c

te

Gods schepping saam wil persen

stee

in

r e t e e r e n,

het

in

van

keurslijf

vermeet

zicli

van die op te

sporen,

en

een menschelijke

theorie.

Neen, zoodra er van recht sprake

levenden God. Want

den en

ons volk en

is

moet ge

is,

natiën der aarde

zijn alle

de vaststelling van wat recht of onrecht

Men kan

man

niet een

uit

en zich toch laten verleiden

om

nu

ééne

de

in

is,

Hem

onderworpen, dan komt

Hem

ook aan

alleen toe.

moedig karakter

één stuk, een doordenker en

zijn,

voorts

kiezen vóór of tegen

partij

spreekt vanzelf: Leeft die God, en zijn wij

dit

om

helft

zijn consciëntie in

God

zijn

tweeën

te splitsen,

te belijden en in de wederhelft

voor een recht te buigen dat buiten dien God omgaat.

Dat

Het ééne

en

andere eenvoudig

God, dan

wei"kelijk

uit.

Hem

gaat van

ook

alle

rechtsbepaling uit

ons niets anders, dan met heiligen eerbied naar den

blijft

ons

die

sluit het

God

Is

noch denken voor de rede noch rijmen voor de consciëntie.

laat zich

tot

de

van

den aard

krachtens

weg

te

vragen

meest zuivere kennis leiden kan van wat God Almachtig, zijn hoogheerlijk

Wezen,

tot recht voor heel zijn

schepping, tot eeuwig recht voor alle creatuur gestempeld heeft.

Gods ordmantiën over de natuur en het menschelijk

§ 29.

Mogen we nu dat

dit

ordinantiën

er

„ordinantiën Gods"

Gods

Gods voor de producten

zijn

en

noemen, dan volgt

leven. hieruit,

voor den bodem en het klimaat; ordinantiën

hulpbronnen

van

ons

en ordinantiën

land;

Gods voor de dieren waarover we heerschappij ontvingen. Maar ook Gods voor ons

nantiën

mensche

1 ij

leven,

k

ordi-

zoo voor ons lichaam als

voor

onzen geest, voor de ontwikkeling van onze menschelijke vermogens,

voor

de

drijf,

voor

verhoudingen

van bloedverwanten en magen, voor handel en be-

onze roeping en bestemming

een bevel, een ordinantie des Heeren zich

de

twee meeningen

kortom dat

andere af

te

er een wil,

voor alles waarbij onder menschen

tegelijk als mogelijk voordoen,

vaste beginselen, die uit zijn heilig

lijkheid goed, de

Wezen

om

alsdan krachtens

voortvloeien, de ééne

moge-

God

beliefd

keuren.

Nu ware om al

het voor ons natuurlijk het gemakkelijkst, indien het

Maar

wilde Hij niet, en het voegt ons, in dat willen te berusten.

had,

dit

zaken

stoffelijke

zoek

mede

deze ordinantiën in duidelijke uitspraak

Integendeel,

de

is

als natie,

te deelen.

verreweg de meeste dier ordinantiën kunnen slechts

zei ven

leven

worden van

opgemaakt,

mensch en

dier

en

voor

aangaat,

schier het eenig mogelijke; maai', haasten

uit

wat het natuurlijke on is

e

we

mp

i

r

ons er

i

s c

h o n d e

bij

te

r-

voegen,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen