Het Calvinisme - pagina 170

HET CALVINISME EN DE TOEKOMST

166

hoezeer ook afgedoold, bloeide niet zelden op onder de verleidelijke verwachting, dat de band met het eeuwige, dien de critiek had losgerafeld, aldus visionair kon worden hersteld. Alleen maar, en dit bleef de

schaduwzijde, hoe durvend dualistisch

dit ethisch

en hoe

kras metamorphoseerend dit mystieke pogen ook werd doorgezet, er

school aldoor achter de naturalistisch-rationalistische gedachtenwereld

Normalisme hunner kosmologie dies kon het niet anders of de Christelijke Religie, die nu eenmaal streng abnormalistisch in haar verschijning en grondgedachte is, moest er door worden teruggedrongen. Iets wat zoo waar is, dat velen niet enkel aan het Spiritisme, maar zelfs aan het Mahomedanisme, Von Schopenhauer op zijn beurt aan het Buddhisme, boven de Christelijke die het intellect had uitgesponnen. Het

werd tegenover

ons,

Abnormalisten, hoog gehouden, en

Religie voorkeur schonken.

die van

Schleiermacher

tot

En wel

is

Pfleiderer

het waar, dat heel de phalanx in het gelid trad, hoogelijk

den naam van Christus eeren bleef, maar even onmiskenbaar is het, dat, om dit mogelijk te maken, steeds stouter metamorphose op den Christus zelf en op de Christelijke belijdenis werd toegepast. Iets wat ge niet sterker gevoelt dan zoo ge wat thans in die kringen beleden blijkt

wordt,

legt

naast

de belijdenis onzer vaderen. Dan toch

u hoe heel de inhoud van der vaderen gedachtenwereld thans

wordt. Ja zelfs als ge teruggaat op de Twaalf Geloofsartikelen, die sinds meer dan duizend jaren als aller

ontkend

en

geloochend

Christenen gemeengoed golden, heeft thans afgedaan de belijdenis van God als „den Schepper van hemel en aarde," want de schepping is door evolutie vervangen; heeft afgedaan de belijdenis van den Zoon, als geboren uit de maagd Maria na ontvangen te zijn uit den Heiligen Geest; heeft bij velen zelfs afgedaan zijne opstanding en hemelvaart, zijn zitten aan Gods rechterhand en zijn komen ten oordeel; afgedaan ten slotte zelfs de belijdenis der kerk van de opstanding uit de dooden en althans van de wederopstanding des vleesches. Het heet nog de Christelijke Religie, maar het is een religie van geheel andere soort geworden. En als men ons dan tot moe wordens toe verwijt, dat veeleer óns kerkelijk

Christendom een metamorphose van den echten Jezus was, en dat juist den sluier van voor het ware Jezusbeeld hebben weggenomen, dan blijft toch altoos het feit staan, dat niet hun Jezusbeeld, maar de kerkelijke belijdenis van den Christus de wereld veroverd heeft, en dat, eeuw in eeuw uit, de vroomsten en de zij

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen