De overheid - pagina 274

§

De

7.

regiminis forma.

Naar de categorie van unus, voor de

a/JX"/7>

van één persoon meerderen

omnes

is

standpunt

er drieërlei

zijn,

d.

w.

z.

de

monarciiie;

liet

kan de

'y.pxn V2ir\

de poiyarciiie, gemeenlijk aristocratie genoemd of

zijn,

eindelijk de

pliires,

die de y.py.Tcc bezit en uitoefent, denkbaar. Het kan de apy^h

kp^/^r,

van

De Theocratie,

allen,

de pantarchie, die dan democratie heet.

vorm

die als eigen

hiernaast staat,

telt

in

deze

reeks niet mede, daar deze uitsluitend tot de Gratia specialis behoort, alleen

kan voorkomen, nu

Israël

bij

niet

meer denkbaar

is

en eerst na

de Parousie en dan over geheel den kjo-^;^ terugkeert.

genoemde vormen voorkeur verdient, is niet bij van vasten regel uit te maken. Ideëel staat de monar-

Welke van de w^ijze

drie

chie en wel de absolute monarchie het hoogst om het archetype in God zelf en in Zijn' Christus, om het prototype van de patria potestas in het gezin, om velerlei praeformatie in de natuur en om de idee zelve. Het „ih fixfnKêj<i ;Vrw drukt deze idee uit. Edoch, overmits het regimen magistratus alleen onder zondaren en om der zonde wil bestaat en uit dien hoofde de zondelooze persoon ontbreekt, die deze

monarchie

zal voeren, vervalt

deze voorkeur en

zijn alle drie

deze vormen

pro re nata even geoorloofd, bruikbaar en droeftreffend, gelijk ze dan ook in

de geschiedenis van

zin beurtelings

Israël alle drie,

voorkomen.

In

ontwikkeling der volken er toe

men

tot

vinden

om van

meer gemengde vormen in

het

zij

het

ook

historisch en te

mi nistrieelen de

deze oorspronkelijke zuivere vor-

komen,

constitutioneel

in

zin neigt intusschen

die ten deele

staatsrecht.

e

hun uitdrukking Hiertoe

dwong

eenerzijds de ontaarding der monarchie in tyrannie, der polyarchie in oli-

garchie en der democratie ling

in ochlocratie,

van de souvereiniteit

De monarchie

sluit

in

op zich

strekt niet in, zelfs niet het

Het

Caesarisme

is

en anderzijds de rijkere ontwikke-

eigen kring zelf

bij

de meer ontwikkelde volken.

de dynastieke opvolging nog vol-

regimen ad vitam.

een op zich

zelf

staande verschijning, die niet

een eigen vorm van regiment, maar een andere gedachte vertegenwoordigt.

Doch onder welken vorm

het regiment

ook besta

of optrede, altoos bestaat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen