Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 197

189

,MIJ DORST."

en en

zie,

bij

zijn ziel

En

maar als hij ontwaakt, brandt naar water" (29 8).

drinkt,

zie,

zoo

is

hij

nog mat,

:

nu, zijn er niet nog, die met Grods kerke loopen, en die dat hun eeuwige dorst gelescht is, en van wie het zoo schriklijk te vreezen is, dat als ze eens ontwaken, hun

droomen toch

eeuvir/e

dorst

weedom ?

er

nog

zijn

zal

en hun

ziel

zal

versmachten van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen