Het Calvinisme - pagina 65

HET CALVINISME EN DE RELIGIE

61

en almachtiger! God, die op elk gegeven oogenblik het zoo verordent, bestelt, en met die zedelijke bepaling op mij aandringt.

het zoo

Niet als

Kant klimt de Calvinist redeneerend

uit het

Da

solist tot

maar omdat hij voor God staat. God voelt in heel zijn existentie, daarom beluistert hij dat Du solist, dat in de natuur, in zijn lichaam, in zijn denkend, en zoo ook in zijn handelend bestaan, telkens rechtstreeks van dien God naar hem uitgaat. En naar die ordinantiën voegt hij zich, niet uit dwang, niet als waren ze hem een juk, dat hij van zich af zou willen schudden, maar met diezelfde gewaarwording waarmee ge een gids volgt in een u onbekend land, inziende dat hij den weg weet en gij niet, en dat uit dien het denkbeeld van een wetgever op;

hem

hoofde,

ademhaling

Gods

te

volgen

veilig is. Gelijk ge bij gestoorde de ademhaling weer normaal, d.i. naar maken, en u verruimd gevoelt als dit u gelukt,

alleen

alles inspant,

ordinantie te

zoo ook

streeft

er naar,

om

om

de geloovige

ijlings

geboden Gods is, te gevoelt, en weet dat

bij

weer de

elke stoornis in zijn zedelijk leven

geestelijke

ademhaling, die naar de

omdat hij zich dan eerst weer vrij Van een onderscheid tusschen gewone en Christelijke geboden weet hij daarom niet. Verbeeld u, God zou het eerst anders gewild hebben en nu in Christus zoo. Alsof Hij niet de eeuwig Onveranderlijke ware, die van de ure der herstellen,

hij

vooruit kan.

schepping af en tot in alle eeuwigheid eenzelfde vaste, zedelijke wereldorde gewild en gemainteneerd heeft. Zeker, de Christus heeft het stof

waarmede de zonde

en ze weer

De

in

die wereld-orde bedekt had, er afgevaagd

haar oorspronkelijke reinheid voon ons doen schitteren.

Christus heeft de eeuwige Liefde

Gods

die in deze wereldorde

weer voor ons blootgelegd. Bovenal de Christus strekt ons het vermogen om in die wereldorde te wandelen. Maar die wereldorde zelve blijft, voor als na, wat ze van den aanbeginne was, en geldt niet alleen voor den geloovige, alsof de ongeloovige met minder volstaan kon, maar geldt voor al wat mensch heet in alle menschelijke spreekt,

verwikkeling.

Hier dus geen philosopheren over een dusgenaamd zedelijk leven,

hadden uit te vinden en te regelen, maar een zich onder den indruk van Gods Majesteit en onder de majesteit

alsof wij dit stellen

van

zijn ordinantie

Calvinist

gebaseerd

en gebod. Vandaar

op de wet van

alle ethische studie

voor den

Sinaï, niet alsof toen pas,

die wet van Sinaï de authentieke uitdrukking te

en

maar om in eeren van wat God

toen nieuw, de zedelijke wereldorde geschapen was,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen